ماده ۱ قانون موافقتنامه تشویق و حمایت متقابل از سرمایه گذاری بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری قبرس

۱- اصطلاح «سرمایه گذاری» عبارت از هر نوع دارایی از جمله موارد زیر است که توسط سرمایه گذاران یکی از طرفهای متعاهد در قلمرو و طبق قوانین و مقررات طرف متعاهد دیگر (که از این پس طرف متعاهد سرمایه پذیر خوانده می شود) به کار گرفته شود:
الف) اموال منقول و غیر منقول و حقوق مربوط به آنها از قبیل رهن، حق حبس و وثیقه،
ب) سهام یا هر نوع مشارکت در شرکت ها یا مؤسسات اقتصادی،
پ) حق نسبت به پول یا هرگونه عملیاتی که دارای ارزش اقتصادی بوده و وابسته به یک سرمایه گذاری باشد،
ت) حقوق مالکیت معنوی از قبیل حق اختراع، نمونه های بهره وری، طرحها یا نمونه های صنعتی، علائم و اسامی تجاری، دانش فنی و حسن شهرت تجاری،
ث) حق انجام فعالیتهای اقتصادی به موجب قانون یا قرارداد از جمله حق اکتشاف، استخراج یا بهره برداری از منابع طبیعی.

۲- اصطلاح «سرمایه گذار/ سرمایه گذاران» عبارت از اشخاص زیر است که در چهارچوب این موافقتنامه در قلمرو طرف متعاهد دیگر سرمایه گذاری کنند:
الف) اشخاص حقیقی که به موجب قوانین هر یک از طرفهای متعاهد اتباع آن طرف متعاهد به شمار آیند و تابعیت طرف متعاهد سرمایه پذیر را دارا نباشند،
ب) اشخاص حقوقی هر یک از طرف های متعاهد که به موجب قوانین همان طرف متعاهد تأسیس یا تشکیل شده و مقر و مرکز اصلی فعالیت های آنها در قلمرو طرف متعاهد مزبور قرار داشته باشد،

۳- اصطلاح «عواید» به معنی وجوهی است که به طور قانونی از سرمایه گذاری حاصل شده باشد از جمله سود حاصل از سرمایه گذاری، سود سهام، عواید سرمایه، هزینه ها، کارمزد و حق الامتیاز.

۴- اصطلاح «قلمرو»:
- در مورد جمهوری اسلامی ایران به معنی مناطقی است که حسب مورد تحت حاکمیت یا صلاحیت آن است و شامل مناطق دریایی مربوط به آن نیز می شود.
- در مورد جمهوری قبرس به معنی سرزمین و آب های سرزمینی و همچنین منطقه انحصاری اقتصادی و فلات قاره تا خارج از محدوده آبهای سرزمینی است که جمهوری قبرس بر طبق حقوق بین الملل بر آن اعمال صلاحیت و یا حقوق حاکمیت می نماید یا خواهد نمود.