ماده ۱۱ قانون موافقتنامه تشویق و حمایت متقابل از سرمایه گذاری بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری قبرس

۱- چنانچه اختلافی میان طرف متعاهد سرمایه پذیر و یک یا چند سرمایه گذار طرف متعاهد دیگر درباره یک سرمایه گذاری بروز کند، طرف متعاهد سرمایه پذیر و سرمایه گذار (سرمایه گذاران) مزبور در ابتدا تلاش خواهند کرد که اختلاف را از طریق مذاکره و مشاوره و به صورت دوستانه حل و فصل کنند.

۲- اگر این اختلافات ظرف مدت شش ماه از تاریخ ابلاغ کتبی موضوع بند (۱) فوق به صورت دوستانه حل و فصل نشود، سرمایه گذار می تواند دعوی را ارجاع دهد به:
- دادگاه صالح طرف متعاهدی که سرمایه گذاری در قلمرو او انجام شده، یا
- دیوان داوری اتاق بازرگانی استکهلم،
- یا دیوان داوری اتاق بازرگانی بین المللی پاریس،
- یا مرکز بین المللی حل و فصل اختلافات سرمایه گذاری (ایکسید) که توسط کنوانسیون مورخ ۲۷/۱۲/۱۳۴۳ هجری شمسی برابر با ۱۸ مارس ۱۹۶۵میلادی مربوط به حل و فصل اختلافات سرمایه گذاری بین دولتها و اتباع دولتهای دیگر تأسیس شده (مشروط به این که دو طرف متعاهد به کنوانسیون مذکور پیوسته باشند) یا،
- دیوان داوری ویژه که بر طبق قواعد داوری کمیسیون حقوق تجارت بین الملل سازمان ملل متحد تشکیل شود.

۳- دیوان داوری آئین رسیدگی و محل داوری را تعیین خواهد کرد مگر این که طرفین به نحو دیگری با هم توافق نموده باشند

۴- دیوان داوری بر طبق مفاد این موافقتنامه و قواعد و اصول قابل اعمال حقوق بین الملل در مورد اختلاف، رأی خواهد داد. رأی داوری برای طرفین اختلاف قطعی و لازم الاجراء خواهد بود. هر طرف متعاهد بدون تأخیر رأی را اجراء خواهد نمود و رأی بر طبق قانون داخلی اجراء خواهد شد.