ماده ۴ قانون موافقتنامه اجتناب از اخذ مالیات مضاعف در مورد مالیاتهای بر درآمد و سرمایه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و شورای فدرال سوئیس

۱ - از لحاظ این موافقتنامه اصطلاح «مقیم یک دولت متعاهد» به هر شخصی ‌اطلاق می ‌شود که به موجب قوانین آن دولت، از حیث اقامتگاه، محل سکونت، محل‌ ثبت، محل مدیریت یا به جهات مشابه دیگر مشمول مالیات آن دولت باشد و همچنین ‌این اصطلاح شامل آن دولت، تقسیم فرعی سیاسی یا مقام محلی خواهد بود. با وجود این ‌اصطلاح مزبور شامل شخصی نخواهد بود که صرفاً به لحاظ سرمایه و یا کسب درآمد از‌ منابع واقع در آن دولت مشمول مالیات آن دولت می‌ شود.

۲ - درصورتی که حسب مقررات بند (۱) این ماده شخص حقیقی، مقیم هر دو‌ دولت متعاهد باشد، وضعیت او به شرح زیر تعیین خواهد شد:
‌الف - او فقط مقیم دولتی تلقی خواهد شد که در آن محل سکونت دائمی در اختیار ‌دارد. اگر او در هر دو دولت محل سکونت دائمی در اختیار داشته باشد فقط مقیم دولتی‌ تلقی خواهد شد که در آن علایق شخصی و اقتصادی بیشتری دارد (‌مرکز منافع حیاتی).
ب - هرگاه نتوان دولتی را که وی در آن مرکز منافع حیاتی دارد تعیین کرد یا چنانچه ‌او در هیچ یک از دو دولت، محل سکونت دائمی در اختیار نداشته باشد، فقط مقیم دولت‌ متعاهدی تلقی خواهد شد که معمولاً در آنجا بسر می ‌برد.
پ - هرگاه او معمولاً در هر دو دولت متعاهد بسر برد یا در هیچ یک بسر نبرد، فقط‌ مقیم دولتی تلقی می‌ شود که تابعیت آن را دارد.
ت - در صورتی که نتوان بر اساس بند (پ) وضعیت او را تعیین کرد، موضوع با ‌توافق مقامات صلاحیتدار دولتهای متعاهد حل و فصل خواهد شد.

۳ – در صورتی که حسب مقررات بند (۱) این ماده، شخصی غیر از شخص حقیقی ‌مقیم هر دو دولت متعاهد باشد، آن شخص فقط مقیم دولتی تلقی خواهد شد که محل ‌مدیریت مؤثر وی در آن واقع است.