نویست ورود

ماده ۱۳ قانون موافقتنامه تشویق و حمایت متقابل از سرمایه ‌گذاری بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری مردمی‌بنگلادش

مصوب ۱۳۸۰/۱۲/۱۴ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۱۳

حل و فصل اختلافات بین طرف‌های متعاهد :
۱- کلیه اختلافات ناشی از اجرا یا تفسیر این موافقتنامه یا مرتبط با آن، ابتدا از طریق مذاکره و به طور دوستانه حل و فصل خواهد شد. در صورت عدم‌توافق، هر یک از طرف‌های متعاهد می‌تواند با رعایت قوانین و مقررات مربوط خود، ضمن ارسال اطلاعیه‌ای برای طرف متعاهد دیگر، موضوع را به‌یک هیأت داوری سه نفره مرکب از دو داور منتخب طرف‌های متعاهد و یک سرداور ارجاع نماید.
‌در صورت ارجاع امر به داوری، هر یک از طرف‌های متعاهد ظرف مدت شصت روز از تاریخ دریافت اطلاعیه نسبت به معرفی یک داور اقدام می‌کند و‌داوران منتخب طرف‌های متعاهد ظرف مدت شصت روز از تاریخ آخرین انتخاب، سرداور را تعیین خواهند کرد. چنانچه هر یک از طرف‌های متعاهد‌ظرف مدت مقرر داور خود را تعیین نکند و یا داوران منتخب ظرف مدت مذکور در مورد انتخاب سرداور به توافق نرسند، هر یک از طرف‌های متعاهد‌می‌تواند از رئیس دیوان بین‌المللی دادگستری بخواهد که حسب مورد داور طرف ممتنع یا سرداور را تعیین نماید. سرداور باید در هر صورت تابعیت ‌کشوری را دارا باشد که در زمان انتخاب با طرف‌های متعاهد روابط سیاسی دارد.
۲- در مواردی که سرداور باید توسط رئیس دیوان بین‌المللی دادگستری تعیین شود چنانچه رئیس دیوان بین‌المللی دادگستری از انجام وظیفه معذور یا‌تبعه یکی از طرف‌های متعاهد باشد، انتصاب توسط معاون رئیس انجام خواهد شد و چنانچه معاون رئیس نیز از انجام وظیفه مذکور معذور یا تبعه‌یکی از طرف‌های متعاهد باشد، این انتصاب توسط عضو ارشد دیوان که تابعیت هیچ یک از طرف‌های متعاهد را نداشته باشد انجام خواهد شد.
۳- هیأت داوری با توجه به سایر مواردی که طرف‌های متعاهد توافق نموده‌اند آئین و محل داوری را تعیین خواهد نمود.
۴- تصمیمات هیأت داوری برای طرف‌های متعاهد لازم‌الاتباع است.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir