ماده ۲۹ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون ورود موقت

۱ – هر طرف متعاهدی که پیوستی را می پذیرد چنین تلقی شود که تمام مفاد مندرج در آن را پذیرفته است، مگر این که در هنگام پذیرش پیوست یا هر زمانی پس از آن، امین اسناد را از مقرراتی که درمورد آنها قید تحدید تعهد در نظر می گیرد،‌تاحدی که این امکان در پیوست مربوط پیش بینی شده است، آگاه نماید و موارد اختلاف بین مفاد قوانین داخلی خود و مقررات مربوط را بیان کند.
۲ – هر طرف متعاهد حداقل هر پنج سال یک بار مقرراتی را که درمورد آنها قید تحدید تعهد در نظر گرفته است، بازنگری و آنها را با مفاد قوانین ملی خود مقایسه خواهد کرد و نتایج بازنگری مزبور را به آگاهی امین اسناد خواهد رساند.
۳ – هر طرف متعاهدی که قیود تحدید تعهدی را درنظر گرفته است می تواند در هر زمان از طریق ارسال اطلاعیه ای مراتب صرف نظر کردن از آنها را به طور کلی یا جزئی با مشخص کردن تاریخی که انصراف مزبور نافذ خواهد شد، به امین اسناد اعلام کند.