ماده ۴
۱ – به جز درمواردی که در پیوست به گونه دیگری پیش بینی شده باشد، هرطرف متعاهد حق ورود موقت کالاها (ازجمله وسایل حمل ونقل ) را درصورت ارائه سند گمرکی و تأمین ضمانت خواهد داشت.
۲ – چنانچه (به موجب بند (۱) فوق) ضمانت مورد نیاز باشد، اشخاصی که به طور منظم اقدام به ورود موقت می نمایند می توانند مجاز به تأمین ضمانت کلی شوند.
۳ – مبلغ ضمانت، مگر درمواردی که در پیوستی به گونه دیگری پیش بینی شده باشد، نباید از مجموع مبلغ حقوق و عوارض ورودی که کالاها (ازجمله وسایل حمل ونقل) به طور مشروط از آن معاف شده است، تجاوز نماید.
۴ – درخصوص کالاهای (ازجمله وسایل حمل ونقل) مشمول محدودیت یا ممنوعیت ورودی به موجب قانون ملی، ضمانت اضافی می تواند به موجب مفاد وضع شده در قانون ملی درخواست گردد.
۲ – چنانچه (به موجب بند (۱) فوق) ضمانت مورد نیاز باشد، اشخاصی که به طور منظم اقدام به ورود موقت می نمایند می توانند مجاز به تأمین ضمانت کلی شوند.
۳ – مبلغ ضمانت، مگر درمواردی که در پیوستی به گونه دیگری پیش بینی شده باشد، نباید از مجموع مبلغ حقوق و عوارض ورودی که کالاها (ازجمله وسایل حمل ونقل) به طور مشروط از آن معاف شده است، تجاوز نماید.
۴ – درخصوص کالاهای (ازجمله وسایل حمل ونقل) مشمول محدودیت یا ممنوعیت ورودی به موجب قانون ملی، ضمانت اضافی می تواند به موجب مفاد وضع شده در قانون ملی درخواست گردد.