ماده ۲۲ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به معاهده بین المللی ذخایر ژنتیکی گیاهی برای غذا و کشاورزی

۱ - در صورت بروز اختلاف بین طرفهای متعاهد در خصوص تفسیر یا اجرای این معاهده، طرفهای ذی‌ربط از طریق مذاکره راه حلها را جستجو خواهند نمود.

۲ - اگر طرفهای اختلاف نتوانند از طریق مذاکره به توافق برسند، میتوانند به طور مشترک خواستار مساعی جمیله یا میانجیگری طرف ثالث شوند.

۳ - هر طرف متعاهد هنگام تنفیذ، پذیرش، تصویب یا الحاق به این معاهده یا هر زمان دیگری بعد از آن، می تواند بطور کتبی به امین اسناد اعلام کند که در مورد اختلافی که طبق بند (۱) یا (۲) ماده (۲۲) حل نشده، یک یا هر دو راه حل اختلاف زیر را به اجبار می پذیرد:
(الف) - داوری طبق تشریفات مندرج در بخش (۱) پیوست (۲) این معاهده؛
(ب) - ارجاع اختلاف به دیوان بین‌المللی دادگستری.

۴ - اگر طرفهای اختلاف طبق بند (۳) فوق، تشریفات مذکور یا هیچ تشریفاتی را نپذیرفته باشند، اختلاف طبق بخش (۲) پیوست (۲) این معاهده به مصالحه ارجاع خواهد شد، مگر این که طرفها به گونه دیگری توافق نمایند.