ماده ۱۹ قانون موافقتنامه تجارت ترجیحی بین کشورهای عضو دی -هشت

۱- در صورتی که یک عضو متعاهد، ممنوعیت یا محدودیتی را در ارتباط با ورود کالا از یک عضو غیرمتعاهد و صادرات به آن عضو غیرمتعاهد وضع یا حفظ نماید، هیچ یک از مفاد این موافقتنامه نباید به گونه‌ای تفسیر گردد که مانع شود آن عضو متعاهد:
الف - ورود کالاهای مورد نظر طرف غیر متعاهد را از قلمرو اعضاء متعاهد دیگر محدود یا ممنوع نماید؛ یا
ب - صدور کالاهای مورد نظر عضو متعاهد را به قلمرو اعضاء متعاهد دیگر مشروط به آن نماید که آن کالاها به طور مستقیم یا غیر مستقیم، بدون مصرف شدن در قلمروی اعضاء متعاهد دیگر به طرف غیرمتعاهد صدور مجدد نشود.

۲- به‌علاوه، هیچ یک از مقررات این موافقتنامه نباید مانع از حفظ یا اتخاذ هر اقدام لازم محدود‌کننده تجارت توسط هر عضو متعاهد جهت برطرف ساختن یا جلوگیری از ایجاد یا تهدید ایجاد کمبود جدی کالاهایی شود که برای عضو متعاهد صادر ‌کننده ضروری تلقی می‌گردد.