ماده ۱ قانون موافقتنامه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری ترکیه در خصوص تأمین اجتماعی

۱ - اصطلاحات بکار رفته در این موافقتنامه به شرح زیر تعریف خواهند شد:
الف - «سرزمین»:
- در ارتباط با ایران، جمهوری اسلامی ایران
- در ارتباط با ترکیه، جمهوری ترکیه
ب- «قوانین»: قوانین، مقررات و آیین نامه های مرتبط با طرح های تأمین اجتماعی مندرج در بند (۱) ماده (۲) این موافقتنامه
پ- «مقام صلاحیتدار»:
- در ارتباط با جمهوری اسلامی ایران، وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی
- در ارتباط با جمهوری ترکیه، وزارت کار و تأمین اجتماعی
ت - «سازمان صلاحیتدار»: سازمان بیمه ای مسؤول اجرای قوانین مذکور در بند (۱) ماده (۲) این موافقتنامه و ارائه دهنده مزایا
ث - «سازمان»: سازمان مسؤول اجرای قوانین مذکور در بند (۱) ماده (۲) این موافقتنامه
ج - «بیمه شده»: شخصی که مشمول قوانین مندرج در بند (۱) ماده (۲) این موافقتنامه بوده است و می باشد.
چ - «سابقه بیمه ای»: مدت زمانی که به موجب قوانین مندرج در بند (۱) ماده (۲) این موافقتنامه طی آن، حق بیمه پرداخت شده باشد یا پرداخت شده تلقی گردد.
ح - «مزایای نقدی»: هرگونه مزایایی که بصورت نقدی به موجب قوانین مندرج در بند (۱) ماده (۲) این موافقتنامه ارائه می گردد.
خ - «عضو خانواده»: اشخاصی که به موجب قوانین اعمال شده توسط سازمان صلاحیتدار، به عنوان عضو خانواده تعریف شده یا شناخته شده اند.
د - «مزایا بگیر»: اشخاصی که به موجب قوانین طرف های متعاهد به عنوان مزایا بگیر تعریف یا شناخته شده اند.
ذ - «بازمانده»: اشخاصی که به موجب قوانین طرف های متعاهد به عنوان بازمانده و شخص واجد شرایط، تعریف یا شناخته شده اند.

۲ - هر اصطلاحی که در این موافقتنامه تعریف نشده است دارای معنایی است که در قوانین طرف های متعاهد به آن اختصاص داده شده است.