ماده ۲۹ قانون موافقتنامه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری ترکیه در خصوص تأمین اجتماعی

۱ - این موافقتنامه هیچگونه حقی را جهت برخورداری از مزایا، برای دوران پیش از لازم الاجراء شدن آن ایجاد نخواهد کرد.

۲ - هر سابقه بیمه ای که پیش از لازم الاجراء شدن این موافقتنامه به موجب قوانین یک طرف متعاهد احراز گردیده است، به منظور تعیین حقوق ناشی از این موافقتنامه در نظر گرفته خواهد شد.

۳ - از زمان لازم الاجراء شدم این موافقتنامه، هرگونه مزایای مقرر به استناد این موافقتنامه، صرفاً با درخواست شخص ذی ربط و طبق مفاد این موافقتنامه پرداخت خواهد شد، مگر آنکه حقوق تعیین شده پیشین منجر به پرداخت یکجا (مقطوع) شده باشد.

۴ - چنانچه درخواست های موضوع بند (۳) این ماده، ظرف مدت دو سال از تاریخ لازم الاجراء شدن این موافقتنامه ارائه گردد، حقوق حاصل شده طبق مفاد این موافقتنامه از آن تاریخ کسب خواهد شد و آن دسته از مقررات مربوط به قوانین هر یک از طرف های متعاهد که در مورد آسیب یا از بین رفتن حقی با گذشت زمان است، علیه شخص مورد نظر مورد استفاده قرار نخواهند گرفت.
برای درخواستی که پس از دو سال ارائه شده است، تاریخ ارائه درخواست در نظر گرفته خواهد شد.