ماده ۱۱
اختلافات بین یک طرف متعاهد و سرمایه‌گذار
۱ - چنانچه اختلافی بین یک طرف متعاهد و یک یا چند سرمایه‌گذار در باره یک سرمایه‌گذاری بوجود آید، طرف متعاهد و سرمایه‌گذار(سرمایه‌گذاران) ابتدائاً سعی بر‌حل و فصل آن از طریق مذاکره و مشاوره خواهند نمود.
۲ - چنانچه طرف متعاهد و سرمایه‌گذار(سرمایه‌گذاران) مذکور نتوانند ظرف شش‌ماه پس از شروع اختلاف به توافق برسند، اختلاف، بنا به درخواست هر طرف متعاهد، با‌رعایت قوانین و مقررات مربوط به خودشان، یا سرمایه‌گذار (سرمایه‌گذاران) به یک دیوان‌داوری سه نفره ارجاع خواهد شد. هر طرف متعاهد و سرمایه‌گذار (سرمایه‌گذاران) یک داور منصوب خواهند کرد و این دو داور یک سرداور تعیین خواهند نمود.
۳ - هر طرف متعاهد یا سرمایه‌گذار(سرمایه‌گذاران) که در داوری پیشقدم می‌شود داورخود را در«درخواست داوری» منصوب می‌نماید. چنانچه طرف متعاهد یا‌سرمایه‌گذار(سرمایه‌گذاران) داور خود را ظرف سی روز از تاریخ دریافت «درخواست‌داوری» منصوب ننماید، داور مذکور بنا به درخواست طرف متعاهد یا سرمایه‌گذار(سرمایه‌گذاران)، حسب مورد، به وسیله دبیرکل دیوان دائمی داوری منصوب خواهد‌شد.
۴ - چنانچه دو داور نتوانند ظرف مدت شصت روز از تاریخ انتصاب دومین داور در‌مورد انتخاب سرداور به توافق برسند، سرداور بنا به درخواست هر طرف متعاهد یا‌سرمایه‌گذار (سرمایه‌گذاران) به وسیله دبیرکل دیوان دائمی داوری منصوب خواهد گردید.
۵ - سرداور دیوان داوری باید همواره تبعه کشور ثالثی باشد که با هر دو طرف متعاهد در تاریخ انتصاب روابط سیاسی دارد.
۶ - داوری بر طبق قواعد کمیسیون حقوق تجارت بین‌الملل سازمان ملل متحد «آنسیترال» انجام خواهد شد.
۷ - محل داوری توسط طرفین متعاهد تعیین خواهد شد. اگر طرفین ظرف مدت‌یک ماه از تاریخ انتصاب سرداور به توافق نرسند، پاریس محل نهائی داوری خواهد بود.
۸ - تصمیمات دیوان داوری برای طرف متعاهد و سرمایه‌گذار (سرمایه‌گذاران) قطعی و لازم‌الاتباع می‌باشد.