ماده ۱ قانون موافقتنامه کشتیرانی تجاری دریایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری مردمی بنگلادش

متن پیشین:
ماده ۱ - از نظر این موافقتنامه:
۱ - واژه « کشتی» به معنای هر کشتی تجاری می باشد که بر طبق قوانین داخلی یکی از دو طرف به ثبت رسیده و تحت پرچم آن تردد می نمایند بجز :
الف - کشتی های جنگی؛
ب - سایر کشتی هایی که در خدمت نیروهای مسلح هستند؛
پ - کشتی های تحقیقاتی ( هیدروگرافی، اقیانوس شناسی و علمی)؛
ت - کشتی های ماهیگیری؛ و
ث - کشتی هایی که ماهیت بهره برداری آنها غیر تجاری است ( قایق های دولتی، بیمارستانی و غیره).
۲ - واژه « عضو خدمه» یعنی هر شخصی که در کشتی هر یک از طرفین متعاهد خدمت می کند و وظایفی را در زمینه باراندازی، عملیات یا نگهداری کشتی انجام می دهد و نام وی در فهرست خدمه کشتی درج شده است.
۳ - مراجع ذی صلاح دریایی عبارتند از:
- در جمهوری اسلامی ایران وزارت راه و ترابری.
- در جمهوری مردمی بنگلادش وزارت کشتیرانی.