ماده واحده
به دولت جمهوری اسلامی ایران اجازه داده می‌شود به کنوانسیون بین‌المللی کنترل سامانه‌های (سیستم های) مضر ضدخزه بر روی کشتی ها، مصوب ۲۰۰۱میلادی (۱۳۸۰هجری شمسی) به شرح پیوست ملحق گردد و اسناد الحاق را نزد امین اسناد تودیع نماید.
تبصره ۱ـ وزارت راه و شهرسازی (سازمان بنادر و دریانوردی) مسؤول اجراء کنوانسیون خواهد بود که با نظارت و پشتیبانی کارشناسی سازمان حفاظت محیط‌زیست عمل خواهد نمود و تغییر آن برعهده دولت می‌باشد.
تبصره ۲: ارجاع به داوری موضوع ماده (۱۴) کنوانسیون توسط دولت جمهوری اسلامی ایران منوط به رعایت قوانین و مقررات مربوط است.
تبصره ۳: دولت موظف است کلیه اصلاحیه‌های موضوع ماده (۱۶) کنوانسیون را در مهلت مناسب و قبل از انقضاء مهلت مورد نظر در ماده مذکور طبق اصل هفتاد و هفتم (۷۷) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران جهت تصویب به مجلس شورای اسلامی اعلام نماید.
بسم الله الرحمن الرحیم
کنوانسیون بین‌المللی کنترل سامانه‌های (سیستم های) مضرضدخزه بر روی‌کشتی ها مصوب ۲۰۰۱ میلادی (۱۳۸۰ هجری شمسی)
مقدمه
طرف های این کنوانسیون، با در نظر گرفتن این که مطالعات و بررسی های علمی‌صورت گرفته توســط دولت ها و سازمان های صلاحیتدار بین المللی نشان داده‌اند که بعضی از سامانه‌های (سیستم های) ضد خزه که در کشتی ها به کار می‌روند، به طور ذاتی دارای خطر سمیت و سایر اثرات مزمن بر موجودات زنده دریایی با اهمیت زیست شناختی و اقتصادی می‌باشد و ممکن است در اثر استفاده از غذاهای دریایی متأثر از چنین موادی، سلامت انسان نیز به مخاطره افتد،
به ویژه با توجه به نگرانی شدید در مورد سامانه‌های (سیستم های) ضد خزه‌ای که از ترکیبات آلی حاوی قلع به عنوان زیست‌کش استفاده می‌کنند و با اعتقاد بر این که ورود این ترکیبات آلی حاوی قلع به محیط‌زیست باید متوقف شود،
با یادآوری این که فصل(۱۷) دستورکار (۲۱) فراهمایی(کنفرانس) سازمان ملل متحد درخصوص محیط‌زیست و توسعه، مورخ ۱۹۹۲ میلادی(۱۳۷۱هجری‌شمسی)، از کشورها می‌خواهد در جهت کاهش آلودگی ناشی از ترکیبات آلی حاوی قلع به‌کار رفته در سامانه‌های (سیستم های) ضد خزه اقدام نمایند،
همچنین با یادآوری این که قطعنامه شماره (۲۱) ۸۹۵.الف مورخ ۲۵ نوامبر ۱۹۹۹ میلادی (۴/۹/۱۳۷۸ هجری‌شمسی)، مصوب مجمع سازمان بین‌المللی دریانوردی، کارگروه حفاظت محیط‌زیست دریایی سازمان(ام.ای.پی.سی) را موظف می نماید که کار در خصوص تهیه سریع سند حقوقی جهان شمول به منظور پرداختن به اثرات زیان‌آور سامانه‌های (سیستم های) ضد خزه به عنوان موضوعی فوری مورد توجه قرار دهد،
با آگاهی از رویکرد احتیاطی مندرج در اصل (۱۵) اعلامیه ریو درباره محیط‌زیست و توسعه که در قطعنامه شماره (۳۷) ۶۷ (ام.ای.پی.سی) مصوب ۱۵سپتامبر ۱۹۹۵ میلادی (۲۴/۶/۱۳۷۴) کارگروه حفاظت محیط‌زیست دریایی مورد استناد قرار گرفته است،
با تصدیق اهمیت حفاظت ازمحیط‌زیست دریایی و سلامت انسان در مقابل اثرات نامطلوب سامانه‌های (سیستم های) ضد خزه،
همچنین با علم به‌این که استفاده از سامانه‌های (سیستم های) ضد خزه به منظور جلوگیری از تجمع موجودات زنده بر روی سطح کشتی ها از اهمیت حیاتی جهت تجارت کارآمد، کشتیرانی و جلوگیری از گسترش موجودات زنده مضر دریایی و عوامل بیماری‌زا برخوردار می‌باشد،
به علاوه با تصدیق ضرورت تداوم توسعه سامانه‌های (سیستم های) ضدخزه‌ای که مؤثر و از نظر زیست محیطی ایمن باشند و ترغیب جایگزینی سامانه‌های (سیستم های) مضر توسط سامانه‌های (سیستم های) دارای ضرر کمتر یا ترجیحاً بدون ضرر،
به شرح زیر توافق نموده اند:
کنوانسیون بین‌المللی کنترل سامانه‌های (سیستم های) مضرضدخزه بر روی‌کشتی ها مصوب ۲۰۰۱ میلادی (۱۳۸۰ هجری شمسی)
مقدمه
طرف های این کنوانسیون، با در نظر گرفتن این که مطالعات و بررسی های علمی‌صورت گرفته توســط دولت ها و سازمان های صلاحیتدار بین المللی نشان داده‌اند که بعضی از سامانه‌های (سیستم های) ضد خزه که در کشتی ها به کار می‌روند، به طور ذاتی دارای خطر سمیت و سایر اثرات مزمن بر موجودات زنده دریایی با اهمیت زیست شناختی و اقتصادی می‌باشد و ممکن است در اثر استفاده از غذاهای دریایی متأثر از چنین موادی، سلامت انسان نیز به مخاطره افتد،
به ویژه با توجه به نگرانی شدید در مورد سامانه‌های (سیستم های) ضد خزه‌ای که از ترکیبات آلی حاوی قلع به عنوان زیست‌کش استفاده می‌کنند و با اعتقاد بر این که ورود این ترکیبات آلی حاوی قلع به محیط‌زیست باید متوقف شود،
با یادآوری این که فصل(۱۷) دستورکار (۲۱) فراهمایی(کنفرانس) سازمان ملل متحد درخصوص محیط‌زیست و توسعه، مورخ ۱۹۹۲ میلادی(۱۳۷۱هجری‌شمسی)، از کشورها می‌خواهد در جهت کاهش آلودگی ناشی از ترکیبات آلی حاوی قلع به‌کار رفته در سامانه‌های (سیستم های) ضد خزه اقدام نمایند،
همچنین با یادآوری این که قطعنامه شماره (۲۱) ۸۹۵.الف مورخ ۲۵ نوامبر ۱۹۹۹ میلادی (۴/۹/۱۳۷۸ هجری‌شمسی)، مصوب مجمع سازمان بین‌المللی دریانوردی، کارگروه حفاظت محیط‌زیست دریایی سازمان(ام.ای.پی.سی) را موظف می نماید که کار در خصوص تهیه سریع سند حقوقی جهان شمول به منظور پرداختن به اثرات زیان‌آور سامانه‌های (سیستم های) ضد خزه به عنوان موضوعی فوری مورد توجه قرار دهد،
با آگاهی از رویکرد احتیاطی مندرج در اصل (۱۵) اعلامیه ریو درباره محیط‌زیست و توسعه که در قطعنامه شماره (۳۷) ۶۷ (ام.ای.پی.سی) مصوب ۱۵سپتامبر ۱۹۹۵ میلادی (۲۴/۶/۱۳۷۴) کارگروه حفاظت محیط‌زیست دریایی مورد استناد قرار گرفته است،
با تصدیق اهمیت حفاظت ازمحیط‌زیست دریایی و سلامت انسان در مقابل اثرات نامطلوب سامانه‌های (سیستم های) ضد خزه،
همچنین با علم به‌این که استفاده از سامانه‌های (سیستم های) ضد خزه به منظور جلوگیری از تجمع موجودات زنده بر روی سطح کشتی ها از اهمیت حیاتی جهت تجارت کارآمد، کشتیرانی و جلوگیری از گسترش موجودات زنده مضر دریایی و عوامل بیماری‌زا برخوردار می‌باشد،
به علاوه با تصدیق ضرورت تداوم توسعه سامانه‌های (سیستم های) ضدخزه‌ای که مؤثر و از نظر زیست محیطی ایمن باشند و ترغیب جایگزینی سامانه‌های (سیستم های) مضر توسط سامانه‌های (سیستم های) دارای ضرر کمتر یا ترجیحاً بدون ضرر،
به شرح زیر توافق نموده اند:
اصلاحیه‌ها (۱)
-
اصلاحی · ۱۳۹۰/۰۳/۳۱ · تبصره ۱به‌موجب قانون تشکیل وزارت راه و شهرسازی
متن پیشین:
تبصره ۱ـ وزارت راه و ترابری (سازمان بنادر و دریانوردی) مسؤول اجراء کنوانسیون خواهد بود که با نظارت و پشتیبانی کارشناسی سازمان حفاظت محیط‌زیست عمل خواهد نمود و تغییر آن برعهده دولت می‌باشد.