نویست ورود

ماده ۱ قانون موافقتنامه تشویق و حمایت متقابل از سرمایه گذاری بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری قزاقستان

مصوب ۱۳۷۶/۰۷/۳۰ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۱

تعاریف
‌از نظر این موافقتنامه:
۱- اصطلاح «سرمایه‌گذاری» عبارت از هرنوع مال یا دارایی به قرار ذیل است که توسط سرمایه‌گذاران یک طرف متعاهد در قلمرو طرف متعاهد دیگر ‌سرمایه‌گذاری شده باشد:
‌الف - اموال منقول و غیر منقول و حقوق مربوط به‌آنها،
ب - سهام یا هرنوع مشارکت در شرکتها و حقوق مربوط به‌آنها،
ج - حق ادعا نسبت به پول یا هر عملیاتی که دارای ارزش اقتصادی باشد،
‌د - حقوق مالکیت معنوی و صنعتی از قبیل حق اختراع، علایم خدماتی، طرحها یا مدلهای صنعتی، علایم تجاری، اسامی تجاری، اسرار اقتصادی ‌ملی، دانش‌فنی و حسن شهرت تجاری،
ه- حق اکتشاف، استخراج یا بهره برداری از منابع طبیعی و نیز دیگر حقوق کسبی اعطاشده به‌وسیله قانون، قرارداد یا تصمیم قانونی مراجع صلاحیتدار،
‌و - سرمایه‌گذاری مجدد عواید.
۲- اصطلاح «‌سرمایه‌گذار» در ارتباط با هریک از طرفین متعاهد به:
‌الف - اشخاص حقیقی که به ‌موجب قوانین همان طرف متعاهد، اتباع طرف متعاهد مذکور به شمار آیند،
ب - اشخاص حقوقی که به‌موجب قوانین همان طرف متعاهد تاسیس شده و مقر و فعالیت اقتصادی حقیقی آنها در قلمرو همان طرف متعاهد قرار‌گرفته باشد،
‌اطلاق می‌گردد که در قلمرو طرف متعاهد دیگر سرمایه‌گذاری نماید.
۳- اصطلاح «‌عواید» به معنای منابع دریافتی ناشی از سرمایه‌گذاری یا مرتبط با آن به صورت پولی یا نقدی، شامل سود، سود سهام، انتقالات موضوع‌ موافقتنامه مدیریت شرکت، موافقتنامه‌های خدماتی و فنی و سایر اشکال قانونی عواید می‌باشد.
۴- اصطلاح قلمرو در مورد هر دو طرف متعاهد، سرزمینهایی است که تحت حاکمیت یا صلاحیت هرطرف متعاهد باشد و شامل سرزمینهای دریایی‌آنها نیز می‌شود.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir