ماده ۷
شناسایی مدارک خدمه
۱ - هر یک از طرفهای متعاهد مدارک شناسایی خدمه کشتی را که توسط مقامهای صلاحیتدار طرف متعاهد دیگر صادر و یا به رسمیت شناخته شده است، به رسمیت خواهد شناخت. مدارک شناسایی مزبور به شرح زیر میباشند:
- برای خدمه کشتیهای جمهوری اسلامی ایران، گذرنامه دریانوردی.
(Seafarer s Identity Document)
- برای خدمه کشتیهای جمهوری بولیواری ونزوئلا
(Cedula Marina)
۲ - برای آن دسته از اعضای خدمه که از اتباع یک کشور ثالثی هستند که توسط طرفهای متعاهد به رسمیت شناخته شده و در کشتی یک طرف متعاهد به خدمت گرفته شدهاند، اسناد شناسایی معتبری که باید مورد شناسایی قرار گیرد، همان اسناد و مدارک دریانوردی است که توسط مقامات صلاحیتدار آن کشور ثالث صادر شده است، مشروط به اینکه این اسناد برای شناسایی به عنوان گذرنامه یا جایگزین گذرنامه مطابق قوانین داخلی لازمالاجراء در کشور طرف متعاهد دیگر کافی باشند. با این وجود، هنگامیکه اعضای خدمه مزبور خارج از شناورها در بنادر طرف متعاهد دیگر مشغول فعالیت میباشند، باید دارای مدارک اشتغال در کشتی باشند.
۱ - هر یک از طرفهای متعاهد مدارک شناسایی خدمه کشتی را که توسط مقامهای صلاحیتدار طرف متعاهد دیگر صادر و یا به رسمیت شناخته شده است، به رسمیت خواهد شناخت. مدارک شناسایی مزبور به شرح زیر میباشند:
- برای خدمه کشتیهای جمهوری اسلامی ایران، گذرنامه دریانوردی.
(Seafarer s Identity Document)
- برای خدمه کشتیهای جمهوری بولیواری ونزوئلا
(Cedula Marina)
۲ - برای آن دسته از اعضای خدمه که از اتباع یک کشور ثالثی هستند که توسط طرفهای متعاهد به رسمیت شناخته شده و در کشتی یک طرف متعاهد به خدمت گرفته شدهاند، اسناد شناسایی معتبری که باید مورد شناسایی قرار گیرد، همان اسناد و مدارک دریانوردی است که توسط مقامات صلاحیتدار آن کشور ثالث صادر شده است، مشروط به اینکه این اسناد برای شناسایی به عنوان گذرنامه یا جایگزین گذرنامه مطابق قوانین داخلی لازمالاجراء در کشور طرف متعاهد دیگر کافی باشند. با این وجود، هنگامیکه اعضای خدمه مزبور خارج از شناورها در بنادر طرف متعاهد دیگر مشغول فعالیت میباشند، باید دارای مدارک اشتغال در کشتی باشند.