ماده ۶ قانون موافقتنامه کشتیرانی تجاری ، دریایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری دمکراتیک مردمی الجزایر

رفتار ملی
۱ - هر یک از طرفهای متعاهد نسبت به کشتی‌های طرف متعاهد دیگر، محموله،‌خدمه و مسافران آنها در موارد زیر همان رفتاری را خواهد داشت که با کشتی‌های خود که‌برای حمل و نقل دریایی بین‌المللی مورد استفاده قرار می‌گیرند، معمول می‌دارد:
‌الف - ورود و خروج کشتی‌ها به آبهای سرزمینی، آبهای داخلی و بنادر؛
ب - توقف کشتی‌ها در بنادر و استفاده از بنادر برای عملیات تخلیه و بارگیری و‌استفاده از تسهیلات بندری؛
ج - سوار و پیاده کردن مسافر؛
‌د - استفاده از خدمات مربوط به کشتیرانی تجاری - دریایی و همچنین عملیات‌مربوط.
۲ - مفاد بند (۱) این ماده شامل موارد ذیل نخواهد بود:
‌الف - فعالیت‌هائی که براساس قوانین داخلی هر یک از طرفهای متعاهد منحصراً‌دراختیار مؤسسات و سازمانهای متبوع آنهاست از قبیل کشتیرانی ساحلی (‌کابوتاژ)؛
ب - مقررات مربوط به پذیرش و اقامت خارجیان در قلمرو هر یک از طرفهای‌متعاهد؛
ج - مقررات مربوط به راهنمائی اجباری کشتی‌های خارجی؛
‌د - استفاده از بنادری که به روی کشتی‌های خارجی باز نمی‌باشد.