نویست ورود

ماده ۱ قانون موافقتنامه حمل و نقل بین المللی جاده ای بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت پادشاهی اردن هاشمی

مصوب ۱۳۸۰/۱۰/۲۵ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۱

تعاریف
‌از نظر این موافقتنامه :

۱- اصطلاح «‌متصدی حمل و نقل» عبارت است از هر شخص حقیقی یا حقوقی مقیم و تبعه ایران یا اردن که برطبق قوانین و مقررات ملی مربوط به‌کشور خود مجاز به انجام حمل و نقل بین‌المللی جاده‌ای مسافر و کالا می‌باشد.

۲- اصطلاح «‌وسیله نقلیه» عبارت است از وسیله نقلیه جاده‌ای دارای نیروی محرکه مکانیکی که :

‌الف - برای حمل بیش از نه نفر از جمله راننده (‌وسیله نقلیه مسافربری)، یا برای حمل و نقل کالا (‌وسیله نقلیه باربری) یا کشیدن وسایل نقلیه مزبور‌ساخته شده باشد.

ب - در سرزمین هر یک از طرف‌های متعاهد به ثبت رسیده باشد.
(‌در خصوص وسیله نقلیه ترکیبی، ثبت کشنده ضروری می‌باشد).
‌اصطلاح «‌وسیله نقلیه» به هر وسیله نقلیه واحد و یا ترکیبی از یک وسیله نقلیه با یدک یا نیمه یدک اطلاق می‌گردد.

۳- اصطلاح «‌مجوز» عبارت است از هر نوع مجوزی که در چارچوب مقررات موافقتنامه حاضر توسط مقامات صلاحیتدار هر یک از طرفهای متعاهد‌ صادر می‌شود.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir