ماده ۲ قانون موافقتنامه اجتناب از اخذ مالیات مضاعف در مورد مالیاتهای بر درآمد و جلوگیری از فرار مالی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری ایتالیا

۱- این موافقتنامه شامل مالیاتهای بردرآمد است که صرف نظر از نحوه أخذ آنها، از سوی هر دو دولت متعاهد یا تقسیمات فرعی سیاسی و اداری یا مقامات محلی آنها وضع می گردد.

۲- مالیات بر درآمد عبارت است از کلیه مالیاتهای وضع شده بر کل درآمد یا اجزای درآمد از جمله مالیات بر درآمدهای حاصل از نقل و انتقال اموال منقول یا غیرمنقول، مالیات بر کل مبالغ دستمزد یا حقوق پرداختی توسط مؤسسات و همچنین مالیات بر افزایش ارزش سرمایه.

۳- مالیاتهای موجود مشمول این موافقتنامه به ویژه عبارتند از:
الف – درمورد ایتالیا:
- مالیات بر درآمد اشخاص حقیقی.
- مالیات بر درآمد شرکتها.
- مالیات محلی فعالیتهای تولیدی.
خواه به صورت مالیات تکلیفی أخذ گردد و خواه به نحو دیگر. (که از این پس «مالیات ایتالیا» نامیده می شود)
ب – درمورد جمهوری اسلامی ایران:
- مالیات بر درآمد مستغلات.
- مالیات بر درآمد کشاورزی.
- مالیات بر درآمد حقوق.
- مالیات بر درآمد مشاغل.
- مالیات بر درآمد اشخاص حقوقی.

۴- این موافقتنامه شامل مالیاتهایی که نظیر یا در اساس مشابه مالیاتهای موجود بوده و بعد از تاریخ امضای این موافقتنامه به آنها اضافه و یا به جای آنها وضع شود نیز خواهدبود. مقامات صلاحیتدار دولتهای متعاهد، یکدیگر را از هر تغییر مهمی که در قوانین مالیاتی مربوط به آنها حاصل شود، مطلع خواهندنمود.