ماده ۲۳ قانون موافقتنامه اجتناب از اخذ مالیات مضاعف در مورد مالیاتهای بردرآمد و سرمایه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت سلطنتی عمان

۱- در صورتی که مقیم یک دولت متعاهد درآمدی حاصل کند یا سرمایه ای داشته باشد که طبق مقررات این موافقتنامه مشمول مالیات دولت متعاهد دیگر شود، دولت نخست اجازه خواهدداد:
الف – مبلغی برابر با مالیات بر درآمد پرداختی در آن دولت متعاهد دیگر، از مالیات بر درآمد آن مقیم کسر شود، و
ب – مبلغی برابر با مالیات بر سرمایه پرداختی در آن دولت متعاهد دیگر، از مالیات بر سرمایه آن مقیم کسر شود.
مع ذلک در هر یک دو مورد، این گونه کسورات نباید از میزان مالیاتی که پیش از کسر، حسب مورد به درآمد یا سرمایه تعلق می گرفته، بیشتر باشد.

۲- در صورتی که طبق هریک از مقررات این موافقتنامه درآمد حاصل یا سرمایه متعلق به مقیم یک دولت متعاهد از مالیات آن دولت معاف باشد، دولت مزبور می تواند علی رغم معافیت، در محاسبه مالیات بر باقی مانده درآمد یا سرمایه این مقیم، درآمد یا سرمایه معاف شده را منظور کند.

۳- مالیات قابل پرداخت در یک دولت متعاهد، مندرج در بندهای (۱) و (۲) این ماده، جزء مالیات قابل پرداختی که به لحاظ تشویقات اعطایی، طبق قوانین آن دولت متعاهد و به منظور ارتقاء توسعه اقتصادی در نظر گرفته شده است، تلقی خواهدشد.

۴- از لحاظ این موافقتنامه، اصطلاح «مالیات» شامل مبالغ قابل پرداختی که به لحاظ تأخیر تأدیه یا از قلم افتادگی مرتبط با مالیاتهایی که این موافقتنامه در مورد آنها اعمال می شود یا جریمه متعلقه بابت آن مالیاتها نخواهدشد.