ماده ۳۹ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به موافقتنامه مادرید راجع به ثبت بین المللی علائم وپروتکل مربوط به آن

۱- هرگاه هر کشور (‌دولت یا کشور جانشین) که قلمرو آن قبل از استقلال آن کشور،‌بخشی از قلمرو یک کشور متعاهد بوده‌است (‌دولت یا کشور سابق) به دبیر کل اعلامیه ‌استمرار تسلیم کرده‌باشد به این مضمون که «‌موافقتنامه» توسط کشور جانشین نیز بکار‌گرفته می‌شود، اعتبار هر ثبت بین‌المللی در کشور جانشین با گسترش قلمرو به کشور سابق‌که از تاریخی قبل از تاریخ تعیین شده طبق بند(۲) معتبر است مشروط خواهدبود بر:
(۱) - تسلیم درخواستی به دفتر بین‌المللی ظرف مدت ۶ ماه از تاریخ اعلامیه دفتر‌بین‌المللی خطاب به مالک ثبت بین‌المللی، مبنی بر درخواست اینکه اعتبار ثبت‌بین‌المللی در کشور جانشین ادامه پیداکند.
(۲) - پرداخت مبلغ ۲۳ فرانک سوئیس، در همان مهلت فوق، به دفتر بین‌المللی که‌به وسیله دفتر بین‌المللی به اداره آن کشور جانشین پرداخت خواهدشد و همچنین واریز‌کردن مبلغ ۴۱ فرانک سوئیس به حساب دفتر بین‌المللی.

۲- تاریخ ذکر شده در بند (۱)، همان تاریخی خواهدبود که به منظور رعایت مفاد‌این ماده توسط دولت جانشین به دفتر بین‌المللی ابلاغ شده‌است به شرطی که تاریخ مذکور‌قبل از تاریخ استقلال آن کشور نباشد.

۳- پس از دریافت درخواست و هزینه پیش‌بینی شده در بند(۱)، دفتر بین‌المللی‌مراتب را به اداره کشور جانشین ابلاغ خواهدکرد و آنرا در دفاتر ثبتی مربوط به ثبت‌ خواهد رساند.

۴- درخصوص هرگونه ثبت بین‌المللی مربوط که برای آن اداره کشورجانشین‌ابلاغیه‌ای را طبق بند (۳) فوق دریافت کرده‌است، اداره مذکور تنها در صورتی می‌تواند‌حمایت درخواست شده را رد کند که مهلت پیش‌بینی شده در بند(۲) ماده(۵) موافقتنامه ‌درخصوص گسترش منطقه‌ای به کشور سابق منقضی نشده‌باشد، و اخطار رد ظرف مهلت‌مذکور توسط دفتر بین‌المللی دریافت شده‌باشد.

۵- این ماده فدارسیون روسیه را شامل نمی‌شود.