نویست ورود

ماده ۱ قانون موافقتنامه تشویق و حمایت متقابل از سرمایه گذاری بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت پادشاهی سوئد

مصوب ۱۳۸۶/۰۵/۱۶ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۱

تعاریف
از نظر این موافقتنامه معانی اصطلاحا ت بکار رفته به شرح زیر خواهد بود :
۱- اصطلاح «سرمایه ‌گذاری» به معنی هر نوع دارایی از جمله موارد زیر است که توسط سرمایه‌ گذاران یکی از طرفهای متعاهد در قلمرو و طبق قوانین و مقررات طرف متعاهد دیگر بکار گرفته شود:
الف - اموال منقول و غیر منقول و حقوق مربوط به آنها از قبیل اجاره، رهن، حق حبس، وثیقه و حق انتفاع،
ب - سهام، سهم‌ الشرکه یا هر نوع مشارکت دیگر در شرکتها یا بنگاهها،
پ - حق مالکیت نسبت به پول و/ یا هر عملیاتی که دارای ارزش اقتصادی می‌ باشد،
ت - حقوق مالکیت معنوی و صنعتی از قبیل حق اختراع، حق التألیف، نمونه ‌های بهره ‌وری ، طرحها یا نمونه‌ های صنعتی، علائم و اسامی تجاری و نیز فرآیندهای فنی ، دانش فنی و حسن شهرت تجاری،
ث - حقوق اعطاء شده توسط قانون یا تصمیمات اداری، از جمله حق‌ اکتشاف، استخراج یا بهره‌ برداری از منابع طبیعی و همچنین سایر حقوق تجاری
۲- تغییر در شکل سرمایه‌ گذاری دارائیها مادام که این تغییرات مطابق با شرایط مندرج در مجوز مخصوص آن سرمایه ‌گذاری می باشد تأثیری در ماهیت آنها به عنوان سرمایه‌ گذاری نخواهد داشت، چنانچه قوانین و مقررات مربوطه طرف متعاهد سرمایه‌ پذیر در زمان پذیرش سرمایه‌ گذاری صدور مجوز را لازم بداند.
۳- اصطلاح «سرمایه‌ گذار» به معنی:
الف - هر شخص حقیقی است که به موجب قوانین هر طرف متعاهد اتباع آن طرف متعاهد به شمار آید.
ب - هر شخص حقوقی یا سازمان دیگری است که به موجب قوانین حاکم همان طرف متعاهد تأسیس شده و مرکز اداره یا فعالیتهای اصلی آنها در قلمرو طرف متعاهد مزبور قرار داشته باشد.
۴- اصطلاح «عواید» به معنی وجوهی است که از سرمایه‌ گذاری حاصل شده باشد ازقبیل : سود حاصل از سرمایه ‌گذاری، هزینه‌ های مالی، عایدات سرمایه ‌ای، سود سهام، کارمزد و حق ‌الامتیاز .
۵- اصطلاح «قلمرو» به معنی قلمرو تحت حاکمیت هر یک از طرفهای متعاهد از جمله دریای سرزمینی است و شامل مناطق دریایی که هریک از طرفهای متعاهد بر طبق حقوق بین‌ الملل بر آنها اعمال حقوق حاکمیت یا صلاحیت نیز می‌ نماید می ‌شود.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir