نویست ورود

ماده ۱ قانون موافقتنامه تشویق و حمایت متقابل از سرمایه گذاری بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری سودان

مصوب ۱۳۷۹/۰۸/۰۲ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۱

تعاریف:
‌از نظر این موافقتنامه معانی اصطلاحات به کار رفته به شرح زیر خواهد بود:
۱- اصطلاح «‌سرمایه‌گذاری» عبارت از هر نوع مال یا دارائی از جمله موارد زیر است که توسط سرمایه‌گذاران یکی از طرفهای متعاهد در قلمرو و طبق ‌قوانین و مقررات طرف متعاهد دیگر (‌که از این پس طرف متعاهد سرمایه پذیر خوانده می‌شود) به کار گرفته شود:
‌الف - اموال منقول و غیرمنقول و حقوق مربوط به آنها؛
ب - سهام یا هر نوع مشارکت در شرکتها؛
پ - پول و/ یا هرگونه مطالبات قابل وصول؛
ت - حقوق مالکیت معنوی و صنعتی از قبیل حق اختراع، نمونه‌های بهره‌وری، طرحها یا نمونه‌های صنعتی، علائم و اسامی تجاری، دانش فنی و‌حسن شهرت تجاری؛
ث - حق اکتشاف، استخراج یا بهره برداری از منابع طبیعی.
۲- اصطلاح «‌سرمایه‌گذار/‌سرمایه‌گذاران» عبارت از اشخاص زیر است که در چارچوب این موافقتنامه در قلمرو طرف متعاهد دیگر سرمایه‌گذاری کنند:
‌الف - اشخاص حقیقی که به موجب قوانین هریک از طرفهای متعاهد اتباع آن طرف متعاهد به شمار آیند و تابعیت طرف متعاهد سرمایه پذیر را دارا‌نباشند.
ب - اشخاص حقوقی هریک از طرفهای متعاهد که به موجب قوانین همان طرف متعاهد تأسیس شده و مرکز اداره یا مرکز اصلی فعالیتهای آنها در قلمرو ‌طرف متعاهد مزبور قرار داشته باشد.
۳- اصطلاح «‌عواید» به معنی وجوهی است که به طور قانونی از سرمایه‌گذاری حاصل شده باشد از جمله سود حاصل از سرمایه‌گذاری، سود سهام،‌ کارمزد و حق‌الامتیاز.
۴- اصطلاح «‌قلمرو» به معنی مناطقی است که حسب مورد تحت حاکمیت یا صلاحیت هریک از طرفهای متعاهد قرار دارد و شامل مناطق دریایی ‌مربوط آنها نیز می‌شود.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir