نویست ورود

ماده ۳ قانون عضویت دولت جمهوری اسلامی ایران در برنامه بین المللی سامانه (سیستم) کاوش و نجات از طریق ماهواره

مصوب ۱۳۹۰/۰۶/۲۷ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۳

توصیف کلی سامانه ‌(سیستم)
۱ـ سامانه‌ (سیستم) تشکیل شده است از:
الف ـ بخش فضائی متشکل از، تحت شرایط عادی عملیاتی، حداقل چهار ماهواره سازگار که هرکدام از سه قسمت اساسی زیر تشکیل شده است:
ـ ماهواره در مدار قطبی که با ارتفاع کم در حرکت بوده و به عنوان سکویی برای دیگر واحدها عمل می‌کند.
ـ واحد حافظه و گیرنده ـ پردازشگر که به منظوردریافت، پردازش و ذخیره علائمی که در فرکانس (۴۰۶) مگاهرتز دریافت و ارسال مجدد می‌شوند، طراحی شده‌اند.
ـ واحد تکرارکننده که علائم فرستنده رادیویی را روی فرکانس (۵ / ۱۲۱) مگاهرتز بازپخش می‌کند.
ب ـ بخش زمینی متشکل از:
ـ ایستگاههای پایانه کاربر محلی که به وسیله اعضاء و دیگر کشورها به منظور دریافت علائم بازپخش شده توسط ماهواره‌ها تأسیس شده که این علائم به نوبه خود برای تعیین محل فرستنده رادیویی پردازش می‌شوند.
ـ مراکز کنترل عملیات که توسط اعضاء و دیگر کشورها برای دریافت داده‌های ایستگاههای پایانه کاربر محلی و انعکاس داده‌های محل‌یابی و هشدار اضطرار به مسؤولین ذی‌ربط تأسیس شده‌اند.
پ ـ فرستنده‌های رادیویی که در مواقع اضطرار تحریک می‌شوند و به‌ منظور ارسال علامت رادیویی روی فرکانسهای(۴۰۶) مگاهرتز و یا (۵ / ۱۲۱) مگاهرتز طراحی شده‌اند، ویژگیشان با مفاد مربوط اتحادیه بین‌المللی مخابرات و مشخصات کاوش و نجات از طریق ماهواره همخوانی دارند.
۲ـ ترکیب بخش فضائی کاوش و نجات از طریق ماهواره را می‌توان براساس تصمیمات شورای دائرشده به موجب مواد(۷) و(۸) گسترش داد.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir