ماده ۱۱ قانون موافقتنامه تجارت ترجیحی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری اندونزی

۱ـ اگر در نتیجه کاهش یا حذف تعرفه به موجب این موافقتنامه، کالاهایی از مبدأ یک طرف به مقدار زیاد به طور مطلق یا نسبت به تولید داخلی تحت شرایطی وارد سرزمین طرف دیگر شود که موجب آسیب جدی یا تهدید آسیب جدی به صنعت داخلی تولیدکننده محصولات مشابه یا کالاهای رقابتی مستقیم شود، طرف واردکننده می تواند اقدامات حفاظتی را اتخاذ نماید.

۲ـ قبل از اتخاذ اقدامات حفاظتی، طرفی که قصد انجام این اقدام را دارد، تمام اطلاعات مرتبط و لازم برای بررسی کامل وضعیت را با هدف جستجوی راه حل قابل قبول برای دو طرف، به طرف دیگر ارائه خواهد نمود. طرف ها به منظور دستیابی به چنین راه حلی، بلافاصله با یکدیگر مشورت می کنند. اگر طرف ها پس از مشورت، ظرف سی روز به توافق نرسیدند، طرف خواهان می تواند اقدامات حفاظتی اعمال نماید.

۳ـ طرف واردکننده می تواند اقدامات حفاظتی را اتخاذ کند که می تواند شامل تعلیق یا انصراف کاهش بیشتر نرخ تعرفه، یا تعدیل نرخ تعرفه کالاهای مربوط پیش بینی شده به موجب این موافقتنامه تا سطحی باشد که از نرخهای تعرفه ای طرف ها که در زمان اتخاذ تدابیر حفاظتی برای همه کشورها اعمال می شود، تجاوز نکند.