نویست ورود

ماده ۲۱ قانون موافقتنامه تجارت ترجیحی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری اندونزی

مصوب ۱۴۰۳/۰۷/۰۳ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۲۱

حل و فصل اختلاف
۱ـ هر گونه اختلاف ناشی از تفسیر و یا اجرای موافقتنامه یا در ارتباط با آن بین طرف ها در وهله اول به طور دوستانه از طریق مشورت های دوجانبه حل و فصل خواهد شد.
۲ـ درخواست مشاوره کتبی و شامل دلایل درخواست، از جمله مشخص کردن اقدام مورد بحث و اشاره به مبنای قانونی شکایت خواهد بود و اطلاعات کافی برای امکان بررسی موضوع را ارائه خواهد داد.
۳ـ چنانچه طرف ها به شکل فوری ظرف ۷۵ روز پس از تاریخ دریافت مشاوره های ارائه شده طبق بند (۲)، اختلاف را حل و فصل نکنند، طرف خواهان می تواند کتباً درخواست کند که دیوان داوری متشکل از سه عضو شامل دو داور منصوب شده توسط طرف ها و سرداور دیوان داوری تشکیل شود.
۴ـ در صورت ارجاع اختلاف به دیوان داوری، هر یک از طرف ها ظرف چهل روز از تاریخ درخواست، داوری را تعیین خواهد کرد و داوران منصوب شده توسط طرف ها ظرف ۴۰ روز از تاریخ انتصاب آخرین داور، سرداور دیوان داوری را تعیین خواهند کرد.
۵ـ چنانچه هر یک از طرف ها نتواند داور خود را تعیین کند یا داوران منصوب شده سرداور را تعیین نکنند یا در تعیین سرداور در دوره های مذکور به توافق نرسند، هر یک از طرف ها می تواند از رئیس دیوان بین المللی دادگستری درخواست کند تا حسب مورد داور طرف ممتنع و یا سرداور را ظرف ۳۰ روز پس از چنین درخواستی تعیین کند.
۶ـ با این حال، سرداور نباید تابعیت هیچ یک از طرف ها را داشته باشد و باید تبعه کشوری باشد که در زمان انتصاب با هر دو طرف روابط سیاسی (دیپلماتیک) دارد. تاریخ تشکیل دیوان داوری، تاریخی است که در آن سرداور تعیین می شود.
۷ـ تمام داوران باید موکداً بر اساس بی طرفی، قابلیت اعتماد و قضاوت صحیح انتخاب شوند و باید دارای دانش تخصصی یا تجربه در حقوق، تجارت بین الملل یا دیگر موضوعات مرتبط با این موافقتنامه یا حل و فصل اختلافات ناشی از موافقتنامه های تجاری بین المللی باشند. آنها باید مستقل باشند و بر اساس صلاحیت فردی خود به کار گرفته شوند و نباید وابسته به هیچ یک از طرف ها یا سازمان های مرتبط با اختلاف باشند یا دستورالعملی از آنها دریافت کنند.
۸ـ چنانچه قرار باشد سرداور توسط رئیس دیوان بین المللی دادگستری منصوب شود، اگر رئیس دیوان بین المللی دادگستری از انجام وظایف مذکور معذور یا تبعه یکی از طرف ها باشد، این انتصاب توسط نایب رئیس دیوان بین المللی دادگستری انجام خواهد شد و اگر نایب رئیس نیز از انجام وظایف مذکور معذور یا تبعه یکی از طرف ها باشد، انتصاب توسط عضو ارشد دیوان مذکور انجام می شود که تابعیت هیچ یک از طرف ها را ندارد.
۹ـ دیوان داوری باید از آیین دادرسی نمونه مندرج در پیوست ۴ (آیین دادرسی دیوان داوری) پیروی کند مگر اینکه طرفها به نحو دیگری توافق کرده باشند. دیوان داوری می تواند پس از مشورت با طرف ها، قواعد دادرسی اضافی را اتخاذ کند که با آیین دادرسی نمونه مغایرت نداشته باشد.
۱۰ـ هر طرف هزینه های داور خود و حضور خود در دادرسی داوری را متقبل خواهد شد. هزینه سرداور و سایر هزینه های داوری به طور مساوی بر عهده طرف ها خواهد بود.
۱۱ـ تصمیم های دیوان داوری برای طرف ها لازم الاتباع خواهد بود. اگر هر یک از طرف ها در اجرای تصمیم ها کوتاهی کند، طرف دیگر حق خواهد داشت که رفتار ترجیحی معادل را مسترد نماید. چنین استردادی باید اقدامی موقت باشد و تا زمانی که عدم انطباق به طور کامل رفع شود یا راه حل رضایت بخش متقابل حاصل شود، اعمال خواهد شد.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir