ماده ۲۷ قانون موافقتنامه تجارت ترجیحی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری اندونزی

۱ـ هر یک از طرف ها، زمانی که با مشکلات جدی تراز پرداخت ها، مشکلات مالی خارجی یا خطر بروز چنین مشکلاتی مواجه گردد، با رعایت شرایط و رویه های مقرر در این ماده، می تواند اقدامات محدودکننده ای را در خصوص واردات یا انتقال وجوه برای معاملات حساب جاری خود در چهارچوب این موافقتنامه اتخاذ کند.

۲ـ هر طرفی که قصد توسل به اقدامات محدودکننده مندرج در بند (۱) در خصوص کالاهای مندرج در جدول امتیازات تعرفه ای را دارد، به منظور طرح ریزی ساز و کاری مورد قبول متقابل جهت پرداختن به وضعیت مزبور، با طرف دیگر مشورت خواهد نمود. در مواقعی که انجام مشورت قبلی عملاً امکانپذیر نباشد، آنها بلافاصله پس از اتخاذ این اقدامات، با یکدیگر مشورت خواهند نمود. طرف ها در خلال مشورت ها، کلیه راه حلهای ممکن جایگزین دیگر را جهت پرداختن به وضعیت مزبور مورد ملاحظه قرار خواهند داد.