ماده ۱
کاربرد اصطلاحات
از نظر این تشریفات (پروتکل)
از نظر این تشریفات (پروتکل)
الف ـ «سانحه آلودگی نفتی» از جمله «حوادث آلودگی نفتی» به معنی واقعه یا سلسله وقایعی با منشأ یکسان است که به تخلیه نفت منجر شده یا بتواند منجر شود و محیط‌زیست دریایی یا خطوط ساحلی را تهدید نموده یا بتواند تهدید نماید و اقدام اضطراری یا واکنش فوری دیگری را ایجاب نماید.
ب ـ «نفت» به معنی نفت به هر شکل از قبیل نفت خام، نفت سوخت، لجن نفت، ضایعات نفت، و فرآورده‌های تصفیه شده می‌باشد.
پ ـ «کشتی» به معنی شناور از هر نوع، از جمله هواناو (هاورکرافت)، قایقهای پرنده (هیدروفویل)، زیردریایی‌ها، و قایقهایی می‌باشد که یدک کشیده شده یا خود متحرک باشند و در محیط‌زیست دریایی عمل می‌کنند.
ت ـ «واحد فراساحلی» به معنی هرگونه سکو یا سازه‌های ساخت دست بشر در مناطق فراساحل، اعم از تأسیسات یا سازه‌های ثابت یا شناور فراساحلی که به عملیات کاوش، بهره‌برداری یا تولید منابع هیدروکربنی یا تخلیه یا بارگیری این منابع اختصاص دارند.
ث ـ «بنادر دریایی و تأسیسات مرتبط با نفت» به معنی هر گونه تأسیساتی از جمله بنادر دریایی، پایانه‌‌‌های نفتی، خطوط لوله و هر نوع تأسیسات مرتبط با نفت است که در معرض خطر سانحه آلودگی نفتی باشد.
ج ـ «مقام صالح ملی» به معنی مقام ملی منصوب از سوی هر طرف متعاهد است که مسؤولیت آماده‌سازی و واکنش نسبت به سوانح آلودگی نفتی را عهده‌دار است و همچنین مسؤول اجراء و تحقق تعهدات مندرج در این پروتکل می‌باشد.