ماده ۹
طرحهای اضطراری آلودگی نفتی در کشتیها، واحدهای فراساحلی، بنادر دریایی و تأسیسات مرتبط با نفت
۱ـ هر طرف متعاهد اقدامهای لازم را بهعمل خواهد آورد تا اطمینان حاصل نماید که کشتیهای حامل پرچم آن طرح اضطراری آلودگی نفتی را بهگونه ای که مطابق مقررات مربوط بینالمللی از جمله جزء (الف) بند (۱) ماده (۳) کنوانسیون بینالمللی آمادگی، مقابله و همکاری در برابر آلودگی نفتی مورخ ۱۳۶۹هجریشمسی برابر ۱۹۹۰ میلادی مصوب ۲۹/۴/۱۳۷۶ هجریشمسی و مقرره شماره (۳۷) ضمیمه اول کنوانسیون بینالمللی جلوگیری از آلودگی دریا ناشی از کشتیها مورخ ۱۹۷۳ (مارپل ۷۸ و۱۹۷۳ میلادی)(۱۳۵۲ هجریشمسی)، اصلاح شده بهموجب پروتکلالحاقی مورخ۱۹۷۸میلادی (۱۳۵۷ هجریشمسی) مصوب ۲۶/۱۰/۱۳۸۰ موردنیاز است، همراه داشته باشد.
۲ـ هر طرف متعاهد فرماندهان کشتیهای حامل پرچم خود را موظف خواهد کرد که در صورت بروز سانحه آلودگی نفتی از نظامنامههای مندرج در طرح اضطراری تبعیت کرده و به ویژه اطلاعات دقیق راجع به کشتی و محموله آن که مرتبط با اقداماتی است که قرار است به موجب ماده (۸) این تشریفات (پروتکل) اتخاذ شود را به اطلاع مقامهای صالح ملی برسانند و با این مقامات همکاری نمایند.
۳ـ هر طرف متعاهد از:
الف ـ مسؤولان واحدهای فراساحلی
ب ـ مقامها یا مسؤولان بنادر دریایی
پ ـ مسؤولان تأسیسات مرتبط با نفت
خود خواهد خواست که طرحهای اضطراری آلودگی نفتی را تهیه نمایند که با نظام ملی وضع شده به موجب ماده (۵) این تشریفات (پروتکل) هماهنگ شده و طبق نظامنامههای وضع شده توسط مقام صالح ملی به تأیید رسیده باشد.
الف ـ مسؤولان واحدهای فراساحلی
ب ـ مقامها یا مسؤولان بنادر دریایی
پ ـ مسؤولان تأسیسات مرتبط با نفت
خود خواهد خواست که طرحهای اضطراری آلودگی نفتی را تهیه نمایند که با نظام ملی وضع شده به موجب ماده (۵) این تشریفات (پروتکل) هماهنگ شده و طبق نظامنامههای وضع شده توسط مقام صالح ملی به تأیید رسیده باشد.