ماده ۶۴ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به معاهده همکاری در ثبت اختراعات

۱ـ الف ـ هر کشور می تواند اعلام نماید که ملزم به مقررات فصل دوم نخواهد بود.
ب ـ کشورهایی که اعلامیه موضوع جزء (الف ) بند (۱) را صادر می نمایند ملزم به مفاد .فصل دوم و مقررات مربوط به آن در آئین نامه نخواهند بود.

۲ـ الف ـ هر کشوری که طبق جزء (الف ) بند (۱) اعلامیه ای را صادر ننموده باشد می تواند اعلام نماید که:
(۱) نسبت به مقررات بند (۱) ماده (۳۹) درخصوص ارائه یک نسخه از اظهارنامه بین المللی و ترجمه آن (به نحو مقرر) ملزم نخواهد بود.
(۲) تأخیر بررسی ملی به نحو مقرر در ماده (۴۰) مانع از انتشار اظهارنامه بین المللی و یا ترجمه آن توسط یا از طریق اداره ملی نخواهد بود مع ذلک این امر بدان معنا نیست که کشور از محدودیت های مقرر در مواد (۳۰) و (۳۸) مستثنی باشد.
ب ـ کشورهایی که چنین اعلامیه ای را صادر نمایند ملزم به رعایت مفاد آن خواهند بود.

۳ـ الف ـ هر کشوری می تواند اعلام کند، تا آنجا که به آن کشور مربوط می شود، انتشار بین المللی اظهارنامه های بین المللی لازم نیست .
ب ـ هرگاه پس از انقضاء هجده ماه از تاریخ حق تقدم ، اظهارنامه بین المللی حاوی تعیین فقط کشورهایی باشد که اعلامیه ای را طبق جزء (الف ) این بند صادر نموده باشند در آن صورت انتشار اظهارنامه بین المللی طبق بند (۲) ماده (۲۱) منتفی است .
ج ـ حتی اگر مقررات جزء (ب ) فوق به اجراء در آید مع هذا دفتر بین المللی اظهارنامه بین المللی را در موارد زیر منتشر خواهد نمود
(۱) بنا به تقاضای متقاضی به نحو مقرر در آئین نامه .
(۲) هرگاه اظهارنامه ملی یا ورقه اختراع مبتنی بر اظهارنامه بین المللی به وسیله یا از طرف اداره ملی هر کشور تعیین شده که اعلامیه را طبق جزء (الف ) فوق صادر کرده منتشر شود، بلافاصله پس از انتشار مذکور به شرط انقضاء مدت هجده ماه از تاریخ حق تقدم .

۴ـ الف ـ هر کشوری که قانون ملی آن اثر سابقه اختراعات ادعایی را از تاریخی قبل از تاریخ انتشار مقرر نماید ولی از لحاظ سابقه اختراع ادعایی تاریخ حق تقدم مورد ادعا طبق کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی را همان تاریخ واقعی تسلیم اظهارنامه در آن کشور تلقی ننماید می تواند اعلام کند که تاریخ تسلیم یک اظهارنامه بین المللی درخارج از آن کشور که در آن اظهارنامه بین المللی کشور مزبور تعیین شده است با تاریخ تسلیم واقعی در آن کشور از حیث سابقه اختراع ادعایی یکسان نمی باشد.
ب ـ هر کشوری که اعلامیه ای را برابر جزء (الف ) فوق صادر نموده باشد تا حد مذکور در اعلامیه ملزم به رعایت مفاد بند (۳) ماده (۱۱) نخواهد بود.
ج ـ هر کشوری که اعلامیه ای را برابر جزء (الف ) فوق صادر نماید به صورت همزمان و مکتوب تاریخ و شرایط مربوط به تحقق اثر سابقه اختراع ادعایی هر اظهارنامه بین المللی که کشور مزبور را تعیین نموده باشد، در آن کشور اعلام خواهد نمود. اعلام مزبور را می توان در هر زمان طی اطلاعیه ای خطاب به مدیرکل تغییر داد.

۵ ـ هر کشور می تواند اعلام نماید که خود را ملزم به رعایت ماده (۵۹) نمی داند. مفاد ماده .(۵۹) درمورد هرگونه اختلاف بین هر کشور متعاهد صادرکننده این اعلامیه و هر دولت متعاهد دیگر اجراء نخواهد شد.

۶ ـ الف ـ هر اعلامیه صادره به موجب این ماده به صورت مکتوب خواهد بود. اعلامیه مذکور می تواند هنگام امضاء این معاهده ، هنگام تودیع سند تصویب یا الحاق ، یا به استثنای مورد مذکور در بند (۵) این ماده در هر زمان بعدی به وسیله اطلاعیه ای خطاب به مدیرکل به وی اعلام گردد. درمورد اطلاعیه مذکور اثر اعلامیه شش ماه پس از تاریخ دریافت اطلاعیه مزبور توسط مدیرکل خواهد بود و اظهارنامه های بین المللی تسلیم شده قبل از انقضاء دوره دوره شش ماهه مذکور را تحت تأثیر قرار نخواهد داد.
ب ـ هرگونه اعلامیه صادره طبق این ماده را می توان در هر زمان به وسیله اطلاعیه ای خطاب به مدیرکل مسترد نمود. این استرداد سه ماه پس از دریافت اطلاعیه توسط مدیرکل محقق خواهد شد و درمورد استرداد اعلامیه صادره طبق بند (۳) این استرداد، اظهارنامه های بین المللی تسلیمی قبل از انقضاء مدت سه ماه مذکور را تحت تأثیر قرار نخواهد داد.

۷ ـ هیچ حق شرط دیگری نسبت به این معاهده به غیر از حق شرطهای درنظر گرفته شده طبق بندهای (۱) تا (۵) مجاز نیست .