نویست ورود

ماده ۱ قانون موافقتنامه دوجانبه حمل و نقل هوایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران ودولت جمهوری سودان

مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۲۳ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۱

تعاریف
‌از نظر این موافقتنامه:
‌الف - اصطلاح «‌کنوانسیون» به کنوانسیون هواپیمائی کشوری بین‌المللی که در ‌تاریخ شانزدهم آذر ماه ۱۳۲۳ هجری شمسی برابر با هفتم دسامبر ۱۹۴۴ میلادی در‌ شیکاگو برای امضاء مفتوح گردید، اطلاق می‌شود و شامل اصلاحات کنوانسیون که به‌ موجب ماده (۹۴) آن تصویب شده و برای طرفهای متعاهد لازم‌الاجراء گردیده و نیز‌ ضمایم کنوانسیون و اصلاحات آنها که به موجب ماده (۹۰) آن به تصویب رسیده و برای‌ طرفهای متعاهد لازم‌الاجراء شده است، خواهد بود.
ب - اصطلاح «‌مقامات هواپیمایی» در مورد جمهوری اسلامی ایران به «‌سازمان ‌هواپیمایی کشوری» و هر شخص یا سازمانی که مجاز به انجام وظایف فعلی آن سازمان‌ باشد اطلاق می‌گردد و در مورد دولت جمهوری سودان به اداره هواپیمایی کشوری و هر‌شخص یا مقامی که مجاز به انجام وظایف آن اداره باشد، اطلاق می‌گردد.
پ - اصطلاح «‌شرکت هواپیمایی تعیین شده» به یک یا چند شرکت هواپیمایی ‌اطلاق می‌شود که به موجب مفاد ماده (۳) این موافقتنامه تعیین شوند و اجازه فعالیت ‌بیابند.
ت - اصطلاح «‌ظرفیت» درمورد یک هواپیما به میزان بارگیری مؤثر آن هواپیما در‌یک مسیر یا قسمتی از مسیر و اصطلاح «‌ظرفیت» درمورد «‌سرویس توافق شده» به حاصل ‌ضرب ظرفیت هواپیما در چنین سرویسی در دفعات پرواز هواپیمای مزبور طی‌ زمان معین در تمام یا قسمتی از مسیر، اطلاق می‌شود.
ث - اصطلاح «‌سرزمین» در هر یک از طرفهای متعاهد به مناطق خشکی و آبی که‌ تحت حاکمیت آن قرار دارد، اطلاق و شامل فضای محاذی آنها نیز می‌شود.
ج - اصطلاحات «‌سرویس هوایی»، «‌سرویس هوایی ‌بین‌المللی»، «‌شرکت‌هواپیمایی» و «‌توقف به منظورهای غیر حمل و نقل» دارای همان معانی است که در ماده (۹۶) کنوانسیون برای آنها ذکر شده است.
چ - اصطلاح «‌نرخ» به قیمتی اطلاق می‌شود که برای حمل مسافر، بار همراه و‌ غیر همراه پرداخت گردد و شامل شرایطی که به موجب آن قیمتهای مزبور اعمال می‌شود از جمله قیمتها و شرایط مقرر برای نمایندگیها و سایر خدمات جنبی به استثناء دستمزدها‌ و شرایط حمل پست، می‌باشد.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir