ماده ۱۰ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به پروتکل (تشریفات) آمادگی، مقابله و همکاری در برابر سوانح آلودگی ناشی از مواد خطرناک و سمی مصوب ۲۰۰۰ میلادی (برابر با ۱۳۷۹ هجری شمسی)

۱ـ اعضاء، سازمان را به شرط موافقت آن و در دسترس بودن منابع کافی جهت ادامه فعالیت، برای انجام وظایف و فعالیت های زیر تعیین می‌نمایند:
الف) خدمات اطلاعاتی:
۱ـ دریافت، مقایسه و انتشار اطلاعات تهیه شده توسط اعضاء و اطلاعات مربوط ارائه شده توسط منابع دیگر در صورت درخواست؛ و
۲ـ ارائه کمک جهت مشخص نمودن منابع تأمین مالی موقت هزینه‌ها؛
ب) آموزش و کارآموزی:
۱ـ ترغیب کارآموزی در زمینه آمادگی و مقابله با سوانح آلودگی؛
۲ـ ترغیب برگزاری همایش‌های بین‌المللی؛
پ) خدمات فنی:
۱ـ تسهیل همکاری در زمینه تحقیق و توسعه؛
۲ـ ارائه طریق به دولتهایی که در صدد ایجاد قابلیتهای مقابله ملی یا منطقه‌ای هستند؛ و
۳ـ تجزیه و تحلیل اطلاعات تهیه شده توسط اعضاء و اطلاعات مربوط تهیه‌شده توسط منابع دیگر و ارائه طریق یا اطلاعات به دولتها.
ت) کمکهای فنی:
۱ـ تسهیل ارائه کمکهای فنی به دولتهایی که در صدد ایجاد قابلیتهای مقابله ملی یا منطقه‌ای هستند؛ و
۲ـ تسهیل تأمین کمک و مشاوره فنی، بنا به درخواست دولتهایی که با سوانح عمده آلودگی مواجه شده‌اند.

۲ـ در اجراء فعالیتهای مشخص شده در این ماده، سازمان تلاش خواهد نمود تا تـوانمندی دولت ها را به طور انفرادی یا از طریق ترتیبات منطقه‌ای جهت آمادگی و مقـابله با سوانح آلودگـی، با استفاده از تجارب دولـتها، موافقتنامه‌های منطقه‌ای و تـرتیبات صنـعتی و با امعان نظر ویژه به نیـازهای کـشورهای در حـال توسـعه، تقویت نماید.

۳ـ مفاد این ماده باید طبق برنامه‌ای که توسط سازمان تهیه و تحت‌بازنگری قرار می‌گیرد، اعمال شود.