ماده ۱۱ قانون موافقتنامه استرداد مجرمین بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت قطر

۱ـ بدون موافقت طرف درخواست‌شونده، شخص مستردشده را نمی‌توان در رابطه با جرمی غیر از جرم موجب استرداد که قبل از تسلیم وی مرتکب شده است، تحت تعقیب جزایی و مجازات قرار داد

۲ـ اگر شخص مسترد شده در طی مدت پانزده روز بعد از پایان پیگرد جزائی، قلمرو طرف درخواست‌کننده را ترک ننماید یا بعد از ترک آن داوطلبانه به آنجا بازگردد، دیگر جلب موافقت طرف درخواست شونده لازم نمیباشد. مدتی که طی آن شخص مذکور به علل خارج از کنترل وی نتواند قلمرو آن طرف را ترک نماید، جزء این مدت محسوب نخواهد شد.

۳ـ چنانچه وصف مجرمانه جرم ارتکابی در خلال رسیدگی تغییر یابد، فقط در صورتی تعقیب جزائی یا مجازات امکانپذیر میباشد که جرم جدید باتوجه به عناصر متشکله آن، یکی از دو شرط مذکور در ماده (۲) این موافقتنامه را داشته باشد.

۴ـ شخص مسترد شده را نسبت به جرم هایی که پیش از تسلیم وی مرتکب شده است، نمیتوان بدون موافقت طرف درخواستشونده به دولت ثالث تسلیم نمود.