نویست ورود

ماده ۳ قانون موافقتنامه استرداد مجرمین بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت قطر

مصوب ۱۳۸۸/۱۰/۱۶ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۳

امتناع از استرداد
۱ـ در موارد زیر درخواست استرداد پذیرفته نخواهد شد:
الف ـ هرگاه شخصی که استرداد او درخواست شده در زمان ارتکاب جرم، تبعه طرف درخواست‌شونده باشد.
ب ـ هرگاه شخصی که استرداد او درخواست شده است، در زمان ارائه درخواست، پناهنده سیاسی باشد.
پ ـ اگر جرمی که موجب درخواست استرداد شده، جرم سیاسی یا مرتبط با جرم سیاسی نظامی باشد، تشخیص نوع جرم با طرف درخواست‌شونده است.
ت ـ جرم در قلمرو طرف درخواست‌شونده واقع شده باشد یا اگر در خارج از قلمرو آن طرف متعاهد ارتکاب یافته، رسیدگی به آن در صلاحیت محاکم طرف مزبور باشد.
ث ـ هرگاه طبق قانون اساسی و قوانین و مقررات یکی از طرف ها جرمی که موجب درخواست استرداد شده از جهات قانونی قابل تعقیب نبوده و یا حکم قابل اجراء نباشد.
ج ـ هرگاه طرف درخواست‌شونده، شواهد جدی برای اعتقاد به این داشته باشد که درخواست ارائه شده به منظور پیگرد یا مجازات شخص به دلایل نژادی، مذهبی، ملیت یا عقاید سیاسی است یا بنا بر هر یک از ملاحظات، وضعیت شخص مورد درخواست، ممکن است تخریب شود.
۲ ـ در صورتی که استرداد مورد قبول واقع نگردد، موضوع عدم استرداد با ذکر جهات آن به طرف درخواست‌کننده اطلاع داده خواهد شد.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir