ماده ۲۲ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون چارچوب سازمان بهداشت جهانی درمورد کنترل دخانیات

۱ـ اعضا مستقیماً یا از طریق نهادهای بین‌المللی ذی‌صلاح در زمینه افزایش توانایی‌های خود در اجرای تعهدات ناشی از این کنوانسیون، با در نظر گرفتن نیازهای کشورهای عضو در حال توسعه و کشورهای عضوی که اقتصاد در حال گذار دارند، همکاری خواهند کرد. این همکاری به‌گونه‌ای که به طور متقابل توافق می‌شود انتقال فناوری و گزارش‌های کارشناسی علمی، فنی و حقوقی را به منظور ایجاد و تقویت طرحها، برنامه‌ها و راهکارهای کنترل دخانیات با هدفهایی از جمله موارد زیر ترغیب خواهند کرد:

الف ) تسهیل توسعه، فراگیری و انتقال فناوری، دانش، مهارتها، توانایی‌ها و تخصص‌های مربوط به کنترل دخانیات.

ب ) تهیه گزارش‌های کارشناسی، علمی، فنی و حقوقی و گزارش‌های کارشناسی دیگر به منظور ایجاد و تقویت طرحها، برنامه‌ها و راهبردهای ملی کنترل دخانیات که هدف از آنها اجرای کنوانسیون از جمله از راههای زیر است:
۱ـ در صورت تقاضا، ارائه کمک برای ایجاد مبنای قانونی محکم و تدوین برنامه‌های فنی از جمله برای جلوگیری از شروع به استعمال و ترغیب ترک دخانیات و حفاظت از قرار گرفتن افراد در معرض دود حاصل از دخانیات.
۲ـ در صورت اقتضاء مساعدت به کارگران بخش دخانیات در بدست آوردن اسباب امرار معاش جایگزین عملی مناسب از نظر اقتصادی و قانونی به روشی که از نظر اقتصادی عملی باشد.
۳ـ در صورت اقتضاء مساعدت به پرورش‌دهندگان گیاه تنباکو در تغییر تولید کشاورزی به سوی محصولات جایگزین به روشی که از نظر اقتصادی عملی باشد.

ج ‌ـ حمایت از برنامه‌های آموزشی یا ایجاد حساسیت برای کارکنان مربوط طبق ماده (۱۲).

د ـ در صورت اقتضاء تهیه وسایل، ابزارها و تجهیزات لازم و پشتیبانی تدارکاتی برای برنامه‌ها، طرحها و راهبردهای کنترل دخانیات.

هـ ـ تعیین روش‌های کنترل دخانیات از جمله درمان جامع اعتیاد به نیکوتین.

و ـ درصورت اقتضاء حمایت از تحقیقات به منظور افزایش قدرت مالی برای درمان جامع اعتیاد به نیکوتین.

۲ـ فراهمایی اعضاء باید از طریق منابع مالی که طبق ماده (۲۶) تأمین شده است، انتقال فناوری و نظرات کارشناسی اطلاعات علمی، فنی و حقوقی را ترغیب و تسهیل نماید.