ماده ۲۷ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون چارچوب سازمان بهداشت جهانی درمورد کنترل دخانیات

حل و فصل اختلافات
۱ـ در صورتی که بین دو یا چند عضو در مورد تفسیر یا اجرای این کنوانسیون اختلافاتی پیش آید، طرفهای اختلاف باید از طریق مجاری دیپلماتیک تلاش نمایند اختلاف را به وسیله مذاکره یا دیگر روش‌های مسالمت‌آمیز به انتخاب خود از جمله مساعی جمیله، میانجیگری یا مصالحه، حل و فصل کنند. عدم نیل به توافق از راه‌ مساعی جمیله، میانجیگری یا مصالحه، طرف‌های اختلاف را از مسؤولیت ادامه تلاش برای حل و فصل مبری نمی‌کند.
۲ـ هر دولت یا سازمان همگرایی اقتصادی منطقه‌ای می‌‌تواند در هنگام تنفیذ، پذیرش، تصویب، تأیید رسمی یا الحاق به این کنوانسیون یا هر زمان دیگری پس از آن، کتباً به امین اسناد اعلام کند که در مورد اختلافی که طبق بند (۱) این ماده حل و فصل نشود، بالاجبار داوری موردی را طبق تشریفاتی که به اتفاق آراء به تصویب فراهمایی اعضاء می‌‌رسد، می‌‌پذیرد.
۳ـ مفاد این ماده در مورد هرگونه پروتکل، نسبت به اعضای پروتکل مزبور اعمال خواهد شد مگر اینکه به نحو دیگری در آن مقرر شده باشد.