ماده ۳۳ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون چارچوب سازمان بهداشت جهانی درمورد کنترل دخانیات

۱ـ هریک از اعضاء می‌‌تواند پروتکلی را پیشنهاد کند. این پیشنهادها در فراهمایی اعضاء بررسی خواهد شد.

۲ـ فراهمایی اعضاء می‌‌تواند پروتکل‌های این کنوانسیون را تصویب کند. در تصویب این پروتکل‌ها باید تلاش شود که اتفاق آراء حاصل شود. اگر تلاش‌ها برای کسب اتفاق آراء به نتیجه‌ای نرسد و توافقی حاصل نشود، به عنوان آخرین راه‌حل، پروتکل با رأی اکثریت سه چهارم اعضای حاضر و رأی‌دهنده در جلسه تصویب خواهد شد. از نظر این ماده اعضای حاضر و رأی‌دهنده به اعضایی اطلاق می‌‌شود که حضور دارند و رأی مثبت یا منفی می‌‌دهند.

۳ـ متن هر پروتکل پیشنهادی حداقل شش ماه قبل از تاریخ جلسه‌ای که برای تصویب آن در فراهمایی اعضاء پیشنهاد شده، توسط دبیرخانه در اختیار اعضاء قرار خواهد گرفت.

۴ـ فقط اعضای کنوانسیون می‌‌توانند عضو پروتکل شوند.

۵ـ هر پروتکل این کنوانسیون تنها برای اعضای پروتکل موردنظر تعهدآور است.
فقط اعضای پروتکل می‌‌توانند در مورد موضوعاتی که صرفاً به پروتکل موردنظر مربوط می‌‌شود تصمیم بگیرند.

۶ـ الزامات لازم‌الاجراء شدن هر پروتکل در آن سند ذکر خواهد شد.