ماده ۵ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون چارچوب سازمان بهداشت جهانی درمورد کنترل دخانیات

۱ـ هر عضو باید مطابق این کنوانسیون و پروتکلهایی که در آن عضویت دارد، راهبردهای ملی جامع و همه جانبه‌ای را برای کنترل دخانیات تنظیم و به اجراء بگذارد و به طور ادواری آنها را روزآمد سازد و مورد بازنگری قرار دهد.

۲ـ برای رسیدن به این هدف، هر یک از اعضاء باید بر اساس توانایی‌هایی که دارد:
الف‌ـ برای کنترل دخانیات هسته مرکزی یا سازوکار ملی مناسبی را تشکیل داده یا آنها را تقویت کرده و اعتباراتی برای آن تخصیص دهد.
ب‌ـ اقدامات قانونی، اداری و اجرایی و یا اقدامات مؤثر دیگری را تصویب کرده و به اجراء بگذارد و در پیشبرد سیاستهای مربوط به جلوگیری و کاهش استعمال دخانیات، اعتیاد به نیکوتین و قرار گرفتن افراد در معرض دود حاصل از دخانیات به نحو مقتضی با دیگر اعضا همکاری کند.

۳ـ اعضاء باید در تدوین و اجرای بخشی از سیاستهای بهداشت عمومی خود که به کنترل دخانیات مربوط می‌شود، طوری عمل کنند که از این سیاستها در مقابل منافع ملی و دیگر منافعی که صنعت دخانیات طبق قوانین داخلی از آن بهره‌مند شده است، حمایت کنند.

۴ـ اعضاء باید در تدوین اقدامات، تشریفات و اصول پیشنهادی برای اجرای این کنوانسیون و پروتکلهای آن که عضو آنها هستند همکاری کنند.

۵ـ اعضاء باید برای رسیدن به اهداف این کنوانسیون و پروتکل‌ای آن که در آنها عضویت دارند، به نحو مقتضی با سازمانهای صلاحیتدار بین دولتی، بین‌المللی و منطقه‌ای همکاری کنند.

۶ـ اعضاء باید از طریق سازوکارهای دوجانبه و چند جانبه تأمین بودجه و در چهارچوب ابزارها و منابعی که در اختیار دارند، برای افزایش منابع مالی به منظور اجرای مؤثر این کنوانسیون همکاری کنند.