نویست ورود

ماده ۷ قانون تصویب متن تجدیدنظر شده کنوانسیون بین المللی حفظ نباتات

مصوب ۱۳۸۹/۱۰/۰۱ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۷

الزامات مربوط به واردات
۱ـ طرفهای متعاهد با هدف جلوگیری از ورود و یا گسترش آفات تحت کنترل به قلمروهای خود، دارای اختیار تام برای قانونمندکردن ورود گیاهان و فرآورده‌های گیاهی و سایر اقلام تحت ‌کنترل طبق‌ موافقتنامه‌های بین‌المللی حاکم هستند و به این منظور می‌توانند:
الف ـ اقدامات بهداشت گیاهی را در رابطه با ورود گیاهان، فرآورده‌های گیاهی و سایر اقلام تحت کنترل از جمله و برای مثال بازرسی، منع واردات و عمل آوری، تجویز و اتخاذ نمایند.
ب ـ از ورود گیاهان یا فرآورده های گیاهی یا سایر اقلام تحت کنترل یا محموله‌های آنها که با اقدامات بهداشت گیاهی تجویز یا اتخاذ شده به موجب جزء (الف) انطباق ندارد امتناع کنند، آنها را توقیف نمایند یا خواستار عمل‌آوری یا انهدام یا خارج کردن آنها از قلمرو طرف متعاهد شوند.
پ ـ انتقال حشرات تحت کنترل به درون قلمرو خویش را ممنوع یا آن را محدود کنند.
ت ـ انتقال عوامل کنترل زیست شناختی و سایر موجودات زنده (ارگانیسم های) موضوع بهداشت گیاهی را که ادعا شده است سودمند می‌باشند، به قلمرو خود ممنوع یا آن را محدود نمایند.
۲ـ هر طرف متعاهد برای کاهش تداخل با تجارت بین المللی در اعمال اختیارات خویش بر اساس بند (۱) این ماده متعهد می‌گردد که موارد زیر را رعایت نماید:
الف) طرفهای متعاهد طبق قوانین بهداشت گیاهی خویش، اقداماتی را که در بند (۱) این ماده آمده است اتخاذ نخواهند کرد مگر این‌که این اقدامات از نظر ملاحظات بهداشت گیاهی ضروری و از نظر فنی نیز توجیه‌پذیر باشد.
ب) طرفهای متعاهد الزامات، محدودیت ها و ممنوعیت های بهداشت گیاهی را بلافاصله پس از وضع، منتشر و برای هر طرف یا طرفهای متعاهد که به نظر آنها ممکن است به طور مستقیم تحت تأثیر این اقدامات قرار بگیرند ارسال خواهند کرد.
پ) طرفهای متعاهد بنا به درخواست، توضیحات مربوط به الزامات، محدودیت ها و ممنوعیت‌های بهداشت گیاهی را در اختیار هر طرف متعاهد قرار خواهند داد.
ت) اگر یک طرف متعاهد مقرر نماید که گیاهان یا فرآورده های گیاهی خاصی فقط از طریق نقاط ورودی مشخص وارد شود، این نقاط باید طوری انتخاب شود که مانعی غیرضروری در تجارت بین المللی نباشد. طرف متعاهد باید فهرستی از این نقاط ورودی را منتشر کند و آن را برای دبیر، هر سازمان حفظ نباتات منطقه‌ای که طرف متعاهد، عضو آن می‌باشد، کلیه طرفهای متعاهدی که به عقیده طرف متعاهد ممکن است به طور مستقیم تحت تأثیر قرار بگیرند، و سایر طرف‌های متعاهد بنا به درخواست ارسال کند، جز در صورتی که مقرر شده که گیاهان، فرآورده های گیاهی یا سایر اقلام تحت کنترل مربوط، گواهی‌های بهداشت گیاهی را به همراه داشته باشند یا برای بازرسی یا عمل آوری ارائه شوند، محدود نمودن نقاط ورودی اعمال نخواهد شد.
ث) هرگونه بازرسی یا سایر رویه‌های بهداشت گیاهی مقررشده به وسیله سازمان حفظ نباتات یک طرف متعاهد برای محموله گیاهان، فرآورده‌های گیاهی یا سایر اقلام تحت کنترل پیشنهادشده برای واردات، باید با توجه به امکان فساد آنها در اسرع وقت صورت پذیرد.
ج) طرفهای متعاهد واردکننده هرچه سریعتر طرف صادرکننده مربوط و یا در صورت اقتضاء طرف صادرکننده مجدد مربوط را از موارد بارز عدم مطابقت با گواهی بهداشت گیاهی آگاه خواهند نمود. طرف متعاهد صادرکننده و یا در صورت اقتضاء طرف صادرکننده مجدد مربوط باید موضوع را رسیدگی کند و در صورت درخواست، نتیجه رسیدگی‌های خود را به طرف متعاهد واردکننده مربوط اعلام دارد.
چ) طرفهای متعاهد فقط مقررات بهداشت گیاهی را وضع خواهندکرد که از نظر فنی توجیه پذیر و با خطر مربوط متناسب و بیانگر حداقل اقدامات محدودکننده موجود باشد و حداقل مانع را در مورد تردد بین المللی افراد، اجناس و وسایل نقلیه ایجاد کند.
ح) طرفهای متعاهد در صورت تغییر شرایط و به دست آمدن حقایق جدید، اطمینان حاصل خواهند نمود مقررات بهداشت گیاهی در صورت مشخص شدن عدم ضرورت آنها، بلافاصله اصلاح یا حذف شوند.
خ) طرفهای متعاهد باید حداکثر تلاش خود را به‌کار ببندند تا فهرست های جدیدی از حشرات تحت کنترل را با استفاده از اسامی علمی آنها تهیه و به‌روز کنند و این فهرست ها را در اختیار دبیر، سازمان‌های حفظ نباتات منطقه‌ای که در آن عضو هستند و در صورت درخواست سایر طرفهای متعاهد بگذارند.
د) طرفهای متعاهد باید در حد توان خویش بر آفات نظارت کنند و اطلاعات کافی را در مورد وضعیت آفات به منظور پشتیبانی از دسته‌بندی آفات و برای توسعه مقررات مناسب بهداشت گیاهی در اختیار داشته باشند و این اطلاعات را توسعه بدهند. این اطلاعات در صورت درخواست طرفهای متعاهد در اختیار آنها قرار خواهد گرفت.
۳ـ یک طرف متعاهد می‌تواند اقدامات مشخص‌شده در این ماده را در مورد آفاتی اعمال کند که امکان استقرار در قلمرو آن را ندارند اما در صورت وارد شدن، آسیب اقتصادی به همراه خواهند داشت. اقداماتی که علیه این آفات اتخاذ می‌شود باید از نظر فنی توجیه‌پذیر باشد.
۴ـ طرفهای متعاهد می‌توانند اقداماتی را که در این ماده مشخص‌شده است در مورد محموله‌های گذری از طریق قلمرو آنها، فقط در صورتی اعمال نمایند که این اقدامات از نظر فنی توجیه پذیر و برای جلوگیری از ورود و یا گسترش آفات ضروری باشد.
۵ ـ هیچ چیز در این ماده مانع طرفهای واردکننده از وضع مقررات خاص، با رعایت موارد حفاظتی کافی برای ورود گیاهان و فرآورده های گیاهی و سایر اقلام تحت کنترل و آفات گیاهی به منظور تحقیقات علمی، آموزش یا سایر کاربردهای خاص نخواهد شد.
۶ ـ هیچ چیز در این ماده مانع هر طرف متعاهد از انجام اقدامات عاجل مناسب در رابطه با کشف آفت تهدیدکننده بالقوه برای قلمرو آن یا گزارش چنین کشفی نخواهد شد. چنین اقدامی هرچه زودتر ارزیابی خواهد شد تا از توجیه‌پذیر بودن تداوم آن اطمینان حاصل شود. اقدام انجام شده بلافاصله به سایر طرفهای متعاهد مربوط، دبیر و سازمان حفظ نباتاتی که طرف متعاهد، عضو آن است گزارش خواهد شد.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir