نویست ورود

ماده ۱ قانون موافقتنامه تشویق و حمایت متقابل از سرمایه‌گذاری بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت سلطان نشین عمان

مصوب ۱۳۸۱/۰۲/۱۸ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۱

تعاریف
‌از نظر این موافقتنامه معانی اصطلاحات به کار رفته به شرح زیر خواهد بود:
۱ - اصطلاح «‌سرمایه‌گذاری» عبارت از هر نوع مال یا دارائی از جمله موارد زیر است که توسط سرمایه‌گذاران یکی از طرفهای متعاهد در قلمرو و طبق قوانین و مقررات طرف متعاهد دیگر (‌که از این پس طرف متعاهد سرمایه‌پذیر خوانده می‌شود) به کار گرفته شود:
‌الف - اموال منقول و غیرمنقول و حقوق مربوط به آنها از قبیل حق رهن، حق حبس و وثیقه.
ب - سهام یا هر نوع مشارکت در شرکتها.
پ - مالکیت نسبت به پول یا هر عملیات مرتبط با سرمایه‌گذاری که دارای ارزش اقتصادی باشد.
ت - حقوق مالکیت معنوی و صنعتی از قبیل حق اختراع، نمونه‌های بهره‌وری ، طرحها یا نمونه‌های صنعتی، علائم و اسامی تجاری، دانش فنی و‌حسن شهرت تجاری.
ث - حق اکتشاف، استخراج یا بهره‌برداری از منابع طبیعی.
‌تغییر تصویب شده در شکل دارائی‌های سرمایه‌گذاری شده در ماهیت آنها به عنوان سرمایه‌گذاری تأثیری نخواهد داشت.
۲ - اصطلاح «‌سرمایه‌گذار» عبارت از اشخاص زیر است که در چارچوب این موافقتنامه در قلمرو طرف متعاهد دیگر سرمایه‌گذاری کنند:
‌الف - اشخاص حقیقی که به موجب قوانین هر یک از طرفهای متعاهد اتباع آن طرف متعاهد به شمار آیند و تابعیت طرف متعاهد سرمایه‌پذیر را دارا‌ باشند.
ب - اشخاص حقوقی هر یک از طرفهای متعاهد که به موجب قوانین همان طرف متعاهد تأسیس شده و مرکز اداره یا مرکز اصلی فعالیتهای آنها در‌قلمرو طرف متعاهد مزبور قرار داشته باشد.
۳ - اصطلاح «‌عواید» به معنی وجوهی است که به طور قانونی از سرمایه‌گذاری حاصل شده باشد و به ویژه، اما نه منحصراً، شامل سود، سود تسهیلات مالی، عواید سرمایه، سود سهام، کارمزد و حق‌الامتیاز می‌باشد.
۴ - اصطلاح «‌قلمرو» در مورد هر یک از طرفهای متعاهد حسب مورد به معنی قلمرو جمهوری اسلامی ایران یا قلمرو سلطان‌نشین عمان است.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir