ماده ۱۰ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون بین المللی نایروبی درباره انتقال لاشه کشتی ها

۱ـ با رعایت ماده (۱۱) این کنوانسیون، مالک ثبت ‌شده مسؤول هزینه‌های جانمایی، علامتگذاری و انتقال لاشه کشتی به ترتیب به موجب مواد (۷)، (۸) و (۹) این کنوانسیون می‌باشد، مگر این که مالک ثبت‌شده ثابت کند که سانحه دریایی‌ که موجب ایجاد لاشه کشتی شده است:
الف ) ناشی از جنگ، عملیات خصمانه، جنگ داخلی، شورش یا پدیده‌ای طبیعی با ویژگی استثنائی، اجتناب ناپذیر و غیرقابل دفع بوده است؛
ب ) تماماً ناشی از فعل یا ترک فعل شخص ثالث با قصد ایجاد خسارت بوده است؛ یا
پ ) تماماً ناشی از غفلت یا فعل زیانبار دیگر هر دولت یا مرجع دیگر مسؤول نگهداری چراغ ها یا سایر وسایل کمک ناوبری در اجراء آن وظیفه بوده است.

۲ـ هیچ چیز در این کنوانسیون بر حق مالک ثبت‌شده برای تحدید مسؤولیت به موجب هر نظام ملی یا بین‌المللی قابل اعمال، مانند کنوانسیون تحدید مسؤولیت دعاوی دریایی، مصوب ۱۹۷۶میلادی (برابر با ۱۳۵۵ هجری شمسی) آن‌طورکه اصلاح شده، تأثیر نمی‌گذارد.

۳ـ هیچ دعوایی برای هزینه های موضوع بند(۱) ماده (۱۱) این کنوانسیون نمی‌تواند علیه مالک ثبت شده مگر طبق مفاد این کنوانسیون اقامه شود. این امر هیچ خدشه‌ای به حقوق و تعهدات دولت عضوی که اطلاعیه‌ای را به موجب بند (۲) ماده (۳) این کنوانسیون در رابطه با لاشه کشتیهای واقع در قلمرو خود از جمله دریای سرزمینی، صادر کرده است به جز در مورد جانمایی، علامتگذاری و انتقال طبق این کنوانسیون، وارد نمی‌سازد.

۴ـ هیچ چیز در این ماده، خدشه‌ای به هر حقی جهت رجوع به اشخاص ثالث وارد نمی‌کند.