ماده ۲ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون بین المللی نایروبی درباره انتقال لاشه کشتی ها

۱ـ یک دولت عضو می‌تواند اقداماتی را طبق این کنوانسیون در رابطه با انتقال لاشه کشتی که در منطقه کنوانسیون موجب خطر می‌شود، اتخاذ نماید.

۲ـ اقـدامات اتخاذ شده توسط دولت تحـت تأثیر طبق بند (۱) باید متناسب با خطر باشد.

۳ـ چنین اقداماتی نباید فراتر از مواردی باشد که به‌ طور متعارف برای انتقال لاشه کشتی که خطری را ایجاد می‌کند، ضروری است، و باید به محض انتقال لاشه کشتی متوقف شود. اقدامات مزبور نباید به نحو غیر ضروری به حقوق و منافع سایر دولتها از جمله دولت ثبت کشتی و هر شخص مرتبط اعم از حقیقی یا حقوقی خدشه وارد کند.

۴ـ اعمال این کنوانسیون در منطقه کنوانسیون، یک دولت عضو را محق به ادعا یا اعمال حاکمیت یا حقوق حاکمیتی بر هر بخش از دریای آزاد نمی‌نماید.

۵ ـ چنانچه تأثیرات سانحه دریایی که منجر به ایجاد لاشه کشتی می‌شود، دولتی غیر از دولت تحت ‌تأثیر را شامل شود، دولتهای عضو باید برای همکاری تلاش نمایند.