نویست ورود

ماده ۲۶ قانون موافقتنامه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری ترکیه به منظور اجتناب از اخذ مالیات مضاعف و جلوگیری از فرار مالی در مورد مالیاتهای بردرآمد و سرمایه

مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۲۳ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۲۶

آیین توافق دوجانبه
۱ - در صورتی که مقیم یک دولت متعاهد براین نظر باشد که اقدامات یک یا هر دو‌ دولت متعاهد در مورد وی از لحاظ مالیاتی منتج به نتایجی شده یا خواهد شد که منطبق با ‌این موافقتنامه نمی‌باشد، صرفنظر از طرق احقاق حق پیش‌بینی شده در قوانین ملی ‌دولت‌های مزبور، می‌تواند اعتراض خود را به مقام صلاحیتدار دولت متعاهدی که مقیم‌آن است، یا چنانچه مورد او مشمول بند (۱) ماده (۲۴) باشد، به مقام صلاحیتدار دولت ‌متعاهدی که تبعه آن است تسلیم نماید. اعتراض باید ظرف مدت تعیین شده در قوانین‌ داخلی دولتهای متعاهد تسلیم شود.
۲ - اگر مقام صلاحیتدار اعتراض را موجه بیابد ولی خود نتواند به راه حل مناسبی‌برسد، برای اجتناب از اخذ مالیاتی که مطابق این موافقتنامه نمی‌باشد، خواهد کوشید که‌ از طریق توافق متقابل با مقام صلاحیتدار دولت متعاهد دیگر موضوع را فیصله دهد. هر‌توافقی که حاصل شود ظرف مدت تعیین شده در قوانین داخلی دولتهای متعاهد، اجرا‌خواهد شد.
۳ - مقامات صلاحیتدار دو دولت متعاهد تلاش خواهند کرد که کلیه مشکلات یا‌ شبهات ناشی از تفسیر یا اجرای این موافقتنامه را با توافق دوجانبه فیصله دهند و همچنین ‌می‌توانند به منظور حذف مالیات مضاعف در مواردی که در این موافقتنامه پیش‌بینی ‌نشده است با یکدیگر مشورت کنند.
۴ - مقامات صلاحیتدار دو دولت متعاهد می‌توانند به منظور حصول توافق در‌موارد بندهای پیشین، مستقیماً با یکدیگر ارتباط حاصل کنند. در صورتی که به منظور نیل ‌به توافق، تبادل شفاهی نظریات توصیه شود، چنین تبادلی می‌تواند از طریق کمیسیونی ‌متشکل از نمایندگان مقامات صلاحیتدار دولتهای متعاهد انجام شود.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir