نویست ورود

ماده ۷ قانون موافقتنامه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری ترکیه به منظور اجتناب از اخذ مالیات مضاعف و جلوگیری از فرار مالی در مورد مالیاتهای بردرآمد و سرمایه

مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۲۳ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۷

درآمدهای تجاری
۱ - درآمد مؤسسه یک دولت متعاهد فقط مشمول مالیات همان دولت خواهد بود ‌مگر این که این مؤسسه از طریق مقر دائم واقع در دولت متعاهد دیگر امور تجاری خود را‌ انجام دهد. چنانچه مؤسسه از طریق مزبور به‌ کسب و کار بپردازد درآمد آن مؤسسه فقط تا‌ حدودی که مرتبط با مقر دائم مذکور باشد، مشمول مالیات دولت متعاهد دیگر می‌شود.
۲ - با رعایت مقررات بند (۳) این ماده، در صورتی که مؤسسه یک دولت متعاهد ‌از طریق مقر دائم واقع در دولت متعاهد دیگر فعالیت نماید، آن مقر دائم در هر یک از دو‌دولت متعاهد، دارای درآمدی تلقی می‌شود که اگر به صورت مؤسسه‌ای متمایز و مجزا و‌ کاملاً مستقل از مؤسسه‌ای که مقر دائم آن است به فعالیتهای نظیر یا مشابه در شرایط نظیر‌یا مشابه اشتغال داشت، می‌توانست تحصیل کند.
۳ - در تعیین درآمد مقر دائم، هزینه‌های قابل قبول از جمله هزینه‌های اجرائی و‌هزینه‌های عمومی اداری (‌که چنانچه این مقر دائمی یک مؤسسه مستقل می‌بود قابل کسر‌بود) تا حدودی که این هزینه‌ها برای مقاصد آن مقر دائم تخصیص یافته باشند، کسر‌خواهد شد، اعم از آن که در دولتی که مقر دائم در آن واقع شده است، انجام پذیرد، یا در‌جای دیگر.
۴ - صرف آن که مقر دائم برای مؤسسه جنس یا کالا خریداری می‌کند، موجب ‌منظور داشتن درآمد برای آن مقر دائم نخواهد بود.
۵ - درصورتی که درآمد شامل اقلامی از درآمد باشد که طبق سایر مواد این‌ موافقتنامه حکم جداگانه‌ای دارد، مفاد این ماده خدشه‌ای به مقررات آن مواد وارد نخواهد ‌آورد.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir