ماده ۱۰
دعوت از شاهد یا کارشناس
۱ – درصورتی که درجریان تحقیقات مقدماتی یا دادرسی در قلمرو یکی از طرفهای متعاهد نیاز به حضور شاهد یا کارشناس مقیم قلمرو طرف متعاهد دیگر باشد، مقام صلاحیتدار طرف متعاهد درخواست کننده دعوتنامه‌ای را برای حضور شاهد یا کارشناس ازطریق طرف متعاهد درخواست شونده ارسال خواهد داشت.
۲ – دعوتنامه نباید متضمن ضمانت اجرائی برای دعوت شده، درصورت عدم حضور باشد.
۳ – شاهد یا کارشناس در مواردی که طبق قانون یکی از طرفهای متعاهد حق یا تکلیف خودداری از ارائه اطلاعات یا اظهارنظر کارشناسی وجود دارد، از ارائه اطلاعات یا اعلام نظر کارشناسی خودداری خواهد کرد.
۴ – شاهد یا کارشناس در تمام مدتی که حضور او برای ارائه اطلاعات یا انجام کارشناسی لازم باشد، برای اتهامات یا محکومیت‌های قبل از عزیمت و یا اموری که موضوع محاکمه بوده و او را برای ارائه اطلاعات یا انجام کارشناسی در آن امر دعوت کرده‌اند، نمی‌توان تعقیب، توقیف، محاکمه و یا مجازات نمود.
۵ – چنانچه مقامی که شاهد یا کارشناس را دعوت کرده به وی اطلاع دهد که دیگر به حضورش نیاز نیست، اما او ظرف مدت پانزده روز پس از دریافت این اخطار قلمرو طرف متعاهد درخواست‌کننده را ترک نکند از مصونیت فوق‌الذکر برخوردار نخواهد بود. مدت زمانی که طی آن شاهد یا کارشناس آزادانه و به دلائل خارج از اراده خود نتواند قلمرو طرف متعاهد درخواست‌کننده را ترک کند، جزء مهلت مقرر در این بند محسوب نخواهد شد.
۶ – شهود و کارشناسانی که در قلمرو طرف متعاهد دیگر حضور می‌یابند، حق دارند مخارج سفر و اقامت در خارج و اجرتی که در روزهای سفر از آن محروم شده‌اند را از مرجع درخواست‌کننده دریافت نمایند. علاوه بر آن، کارشناسان مستحق دریافت حق‌الزحمه انجام کارشناسی می‌باشند. در دعوتنامه باید قبول پرداخت و نوع هزینه‌ها قید شود. درصورت درخواست، طرف درخواست‌کننده پیش‌پرداخت هزینه‌ها را تأدیه خواهد نمود.
۷ – مقررات فوق مانع از از آن نیست که ازطریق دستگاههای دیداری یا شنیداری، اظهارات شاهد یا کارشناس أخذ شود. هزینه‌های مربوط به عهده طرف متعاهد درخواست‌کننده خواهد بود، مگر آن‌که طرفهای متعاهد به نحو دیگری توافق کنند.