ماده ۳۱ قانون موافقتنامه معاضدت حقوقی در امور مدنی و جزائی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری قرقیزستان

۱ – مراجع صلاحیتدار هر یک ازطرفهای متعاهد، طبق قوانین و مقررات دولت خود، تمامی اقدامات ضروری را برای حفاظت از ترکه تبعه متوفای طرف متعاهد دیگر که در قلمرو آن طرف واقع است، به‌عمل می‌آورند.

۲ – مراجع مذکور در جهت حفاظت از ترکه متوفای تبعه طرف متعاهد دیگر، بلافاصله کنسول دولت متبوع متوفی را از وجود ماترک، اشخاصی که مدعی ارث هستند، محل اقامت آنان، وجود وصیتنامه و اقدامات به‌عمل آمده جهت حفاظت از ترکه، مطلع می‌‌سازند.

۳ – درصورت درخواست ورثه، ترکه منقول و مدارک شخص متوفی به نمایندگی دیپلماتیک یا کنسولی واگذار می‌شود.

۴ – چنانچه اتباع یک طرف متعاهد به علت عدم حضور یا دلائل موجه دیگر نتوانند به موقع شخصاً از حقوق خود دفاع کنند و یا نماینده تام‌‌‌‌الاختیار تعیین نمایند، نمایندگی دیپلماتیک یا کنسولی دولت متبوع وی می‌تواند برای حفظ منافع آنان درزمینه ارث اقدامات لازم را به‌عمل آورد.

۵ – اموال تبعه متوفای هر یک از طرفهای متعاهد که در قلمرو طرف متعاهد دیگر اقامت دائمی نداشته و یا درحین مسافرت فوت نماید، با تنظیم صورتجلسه به نماینده دیپلماتیک یا کنسولی دولت متبوع او سپرده می‌شود.