ماده ۱۲ قانون موافقتنامه انتقال محکومان به حبس بین دولت جمهوری اسلامی ایران و جمهوری اسلامی افغانستان

۱ـ دولت اجراءکننده حکم موظف است:
الف ـ اجراء حکم محکومیت را بلافاصله به دستور مرجع ذی‌صلاح خود ادامه دهد.
ب ـ از طریق یک آئین قضائی یا اجرائی، محکومیت را به تصمیم صادره از طرف آن دولت تبدیل کند و از این طریق مجازات اعمال شده در دولت صادرکننده حکم را به‌مجازاتی که در قوانین دولت اجراءکننده حکم برای ارتکاب همان جرم پیش‌بینی شده است طبق مفاد این ماده تبدیل کند.

۲ـ دولت اجراءکننده حکم در صورت درخواست، موظف است پیش از انتقال محکوم به دولت صادرکننده حکم اطلاع دهد که کدام یک از اقدامات را به عمل خواهد آورد.

۳ـ اجراء حکم محکومیت تابع قوانین دولت اجراءکننده حکم خواهد بود و فقط آن دولت صلاحیت اتخاذ تمام تصمیمهای مناسب در مورد محکوم را دارا خواهد بود.

۴ـ در صورت ادامه اجراء حکم صادره، دولت اجراءکننده حکم به ماهیت قانونی و مدت محکومیت به شرح تعیین شده از طرف دولت صادرکننده حکم ملتزم خواهد بود.

۵ ـ مع‌هذا چنانچه این محکومیت از نظر ماهیت یا مدت، با قانون دولت اجراءکننده حکم مغایر باشد یا در صورتی که قانون آن ایجاب نماید، آن دولت می‌تواند از طریق مرجع صلاحیتدار خود محکومیت را با مجازات یا اقداماتی که طبق قوانین وی برای همان جرم مقرر گردیده است، تطبیق دهد.

۶ ـ در صورت تبدیل محکومیت، دولت اجراءکننده حکم، آیین دادرسی خود را اعمال خواهد کرد. در هنگام تبدیل محکومیت مرجع صلاحیتدار مکلف است:
الف ـ به تصمیم‌های راجع به حقایق امر به نحوی که در رأی صادره صراحتاً یا تلویحاً درج شده است، ملتزم باشد.
ب ـ مجازاتی را که مستلزم محرومیت از آزادی است به یک مجازات مالی تبدیل نکند.
پ ـ کل دوره مجازات سلب آزادی که محکوم تحمل کرده است را کسر کند.
ت ـ مجازات صادره علیه محکوم را تشدید نکند و ملتزم به رعایت هیچ نوع حداقلّی که قانون دولت اجراءکننده حکم ممکن است برای جرم یا جرائم ارتکابی در قوانین خود مقرر داشته باشد، نباشد.

۷ـ در صورت تبدیل بعد از انتقال محکوم، دولت اجراءکننده حکم باید محکوم را در بازداشت نگه دارد و یا در غیر این صورت اطمینان حاصل کند که محکوم تا زمان رسیدگی به تبدیل مجازات در دولت اجراءکننده حکم حضور خواهد داشت.