نویست ورود

ماده ۴ قانون عضویت دولت جمهوری اسلامی ایران در اتحادیه بین المللی گاز

مصوب ۱۳۹۰/۰۸/۲۳ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۴

عضویت
۱) صنعت گاز یک کشور یا استثنائاً یک ناحیه جغرافیایی، توسط یک عضو اصلی نمایندگی می‌شود که شرایط نمایندگی به عنوان یک نهاد گاز (معمولا انجمنهای گاز یا شرکت گاز یا بخش گاز شرکتهای انرژی و نظیر آن) کشور یا ناحیه مزبور را داشته باشد. اعضاء اصلی در همه ارکان اتحادیه حق رأی دارند.
۲) هر نهاد دیگر گاز اگر قابلیت و تمایل به مشارکت در توسعه صنعت گاز با حضور فعال خود در اتحادیه را داشته باشد می‌تواند یک عضو وابسته باشد. علاوه براین نهاد یا اعضاء آن باید مالک داراییهای فیزیکی یا تجاری مربوط به اکتشاف و تولید، ذخیره‌ سازی، انتقال و توزیع باشد یا به تجارت و بازاریابی گاز طبیعی اشتغال داشته باشد. داراییها باید در حسابهای ممیزی شده و رسمی وارد شده باشد. به هر حال یک نهاد گاز فقط می‌تواند به‌ عنوان یک عضو وابسته باشد و این در صورتی است که کمتر از نُه عضو وابسته از کشوری که در آن ثبت‌ نام کرده، وجود داشته باشد. کارگروه اجرائی تحقق یا عدم تحقق برقراری شرایط فوق را ارزیابی خواهد نمود که در آن صورت درخواست برای تصمیم‌گیری نهائی به شورا تقدیم خواهد شد.
۳) اعضاء وابسته دارای حقوق زیر خواهند بود:
ـ شرکت در جلسات شورا با حق اظهار نظر اما بدون حق رأی؛
ـ معرفی نمایندگانی برای کارگروههای اتحادیه؛ و
ـ معرفی حداکثر پنج نماینده از کشورهای مختلف از بین اعضاء وابسته برای کارگروه اجرائی. این نمایندگان حق اظهار نظر و رأی خواهند داشت.
به هرحال اگر تعداد اعضاء وابسته اتحادیه بین شش تا بیست باشد آنها می‌توانند سه نماینده از کشورهای مختلف معرفی نمایند و اگر تعداد بین یک تا پنج باشد فقط یک نماینده می‌تواند معرفی شود.
۴) یک عضو وابسته در سومین سال عضویت خود در گردهمایی شورا، واجد شرایط برای تبدیل شدن به عضو اصلی خواهد بود مشروط بر این که تنها عضو از کشور متبوع خود باشد. اگر کشور در حال حاضر از سوی یک عضو اصلی نمایندگی داشته باشد عضو وابسته مزبور می‌تواند به عضویت به شکل وابسته ادامه دهد یا برای عضویت اصلی رقابت نماید در این حالت بند شماره (۵) زیر اعمال خواهد شد.
۵) اگر یک عضو وابسته در چالش با یک عضو اصلی مدعی شود که در حال حاضر تنها نماینده اصلی کشور متبوع خود می‌باشد، این عضو وابسته باید به صورت نوشتاری حداقل شش‌ماه قبل از گردهمایی کارگروه اجرائی، دبیرکل را از دلایل و مباحثاتی که در پس این چالش وجود دارد، مطلع نماید. نقطه نظرات عضو اصلی مورد بحث، استفسار خواهد شد. کارگروه اجرائی موضوع را بررسی خواهد کرد و تصمیم خود را به شورا پیشنهاد خواهد داد. اگر چالش اساسی باشد و توسط شورا پذیرفته شود عضو اصلی قبلی می‌تواند به صورت عضو وابسته به کار خود ادامه ‌دهد.
۶) در رابطه با موضوعات عضویت ملی، اتحادیه بدون دلیل در چنین موضوعات ملی دخالت نمی‌ کند.
۷) هر عضو اصلی یا وابسته می‌تواند در پایان هر سال تقویمی با اخطار قبلی به فاصله شش ‌ماه از عضویت در اتحادیه استعفاء نماید. اعضاء مستعفی ادعائی حقی نسبت به داراییهای اتحادیه نخواهند داشت.
۸) به شـورا اختیار داده می‌شود که عـضویت اتحادیه برای یک عـضو را که طـبق بندهای (۱) و (۲) واجد شرایط نیست یا حق عضویت را برای دو سال پرداخت نکرده باشد ملغی نماید.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir