نویست ورود

ماده ۱ قانون موافقتنامه تشویق و حمایت متقابل از سرمایه‌گذاری بین‌دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری عربی سوریه

مصوب ۱۳۸۱/۱۰/۲۲ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۱

تعاریف
‌از نظر این موافقتنامه :
۱ - اصطلاح «‌سرمایه‌گذاری» عبارت از هر نوع مال یا دارایی به قرار ذیل است که ‌توسط سرمایه گذاران یکی از طرفهای متعاهد دیگر پس از لازم‌الاجراشدن این موافقتنامه‌ و برطبق قوانین و مقررات مربوطه طرف متعاهد سرمایه‌پذیر به‌کار گرفته شده باشد :
‌الف - اموال منقول و غیرمنقول و حقوق مربوط به آنها،
ب - سهام یا هر نوع مشارکت در شرکتها در کشور طرف متعاهد سرمایه‌پذیر،
ج - حق ادعا نسبت به پولی که اصالتاً قابل انتقال باشد یا هر عملیاتی که دارای‌ ارزش اقتصادی باشد،
‌د - حق اختراع، طرحها یا نمونه‌های صنعتی، علائم تجاری، اسامی تجاری و دانش‌فنی و سایر حقوق مالکیت صنعتی و معنوی.
۲ - اصطلاح «‌سرمایه‌گذار» در ارتباط با هر یک از طرفهای متعاهد به:
‌الف - اشخاص حقیقی که به موجب قوانین همان طرف متعاهد اتباع طرف متعاهد‌ مذکور به ‌شمار آیند.
ب - اشخاص حقوقی که به‌ موجب قوانین همان طرف متعاهد تأسیس شده و مقر و‌فعالیت اقتصادی حقیقی آنها در قلمرو همان طرف متعاهد قرار گرفته باشد، ‌اطلاق می‌گردد که در قلمرو طرف متعاهد دیگر سرمایه‌گذاری نمایند.
۳ - اصطلاح «‌گواهی پذیرش / گواهی تصویب» به معنی مجوز ویژه ارائه شده به ‌وسیله مقامات ذی‌صلاح یک طرف متعاهد به سرمایه‌گذاران طرف متعاهد دیگر می‌باشد‌که نشان می‌دهد سرمایه‌گذاری‌های ایشان طبق قوانین و مقررات طرف متعاهد‌سرمایه‌پذیر تصویب شده است. گواهی پذیرش/ گواهی تصویب می‌تواند شرایط خاصی‌ را که براساس آن سرمایه‌گذاری پذیرفته شده‌است، تعیین نماید.
۴ - مقام ذی‌صلاح در هر طرف متعاهد به‌منظور صدور گواهی پذیرش / گواهی‌تصویب به‌ ترتیب به شرح ذیل می‌باشد :
‌الف - در جمهوری اسلامی ایران:
- سازمان سرمایه‌گذاری و کمکهای اقتصادی و فنی ایران به نشانی:
- ایران، تهران، میدان ۱۵ خرداد.
ب - در جمهوری عربی سوریه :
- اداره سرمایه‌گذاری به نشانی :
- سوریه، دمشق، خیابان بغداد.
۵ - اصطلاح «‌سرمایه‌گذاری پذیرفته شده» به آن سرمایه‌گذاری اطلاق می‌گردد که‌برای آن گواهی پذیرش / گواهی تصویب ارائه شده باشد.
۶ - اصطلاح «‌عواید» به معنای مبالغی است که به طور قانونی از یک سرمایه‌گذاری‌ پذیرفته شده حاصل گردیده و بخصوص اما نه منحصراً، شامل سود، سود سهام و‌حق‌الامتیاز می‌باشد.
۷ - اصطلاح «‌قلمرو» :
‌الف - در مورد جمهوری اسلامی ایران به معنای قلمرو تحت حاکمیت یا صلاحیت ‌جمهوری اسلامی ایران است و شامل مناطق دریایی، دریای سرزمینی، فلات قاره، بستر و‌زیربستر دریا و فضای بالای آن می‌باشد.
ب - در مورد جمهوری عربی سوریه، کلمه سوریه نمایانگر جمهوری عربی سوریه‌در معنای جغرافیایی آن است که به معنای قلمرو جمهوری عربی سوریه شامل دریای‌سرزمینی، آبسنگهای قاره‌ای، زیربستر دریا و فضای بالای آن و همه نواحی دیگر خارج از‌دریای سرزمینی سوریه است که سوریه طبق حقوق بین‌المللی و قوانین داخلی خود به‌ منظور استخراج و بهره‌برداری از منابع طبیعی، حیاتی و معدنی و همه حقوق دیگر در آب،‌در خشکی و زیربستر دریا بر آنها حقوق حاکمیت اعمال می‌کند.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir