ماده ۱۹ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون مواد روانگردان

۱-

‌الف - هرگاه هیأت براساس بررسی اطلاعاتی که دولتها به آن ارائه می‌کنند یا اطلاعاتی که ارکان سازمان ملل متحد می‌دهند دلیلی داشته باشد برای‌ اعتقاد به اینکه اهداف این کنوانسیون به علت عدم قصور یک کشور یا منطقه از اجرای مقررات این کنوانسیون بطور جدی به مخاطره افتاده است، حق‌خواهد داشت از دولت کشور یا منطقه موردنظر خواستار ارائه توضیحاتی بشود. هیأت با رعایت حق خود در مورد جلب توجه اعضا، شورا و کمیسیون‌به موضوع مندرج در جزء(پ) زیر، درخواست ارائه اطلاعات یا توضیح به وسیله یک دولت به موجب این جزء را محرمانه تلقی خواهد نمود.

ب - هیأت پس از اقدام به موجب جزء (‌الف)، در صورتی که در مورد ضرورت درخواست از دولت مربوط برای اتخاذ اقدامات اصلاحی که بنا به ‌مقتضیات برای اجرای مفاد این کنوانسیون ضروری به‌نظر می‌رسد مجاب شده باشد می‌تواند نسبت به موضوع اقدام نماید.

پ - هرگاه هیأت دریابد که دولت مربوط در ارائه توضیحات قانع کننده‌ای که به موجب جزء (‌الف) از آن خواسته شده، قصور کرده است، می‌تواند ‌توجه اعضا، شورا و کمیسیون را به موضوع جلب نماید.

۲ - وقتیکه هیأت، توجه اعضا، شورا و کمیسیون را طبق جزء (پ) بند (۱) به موضوعی جلب می‌نماید، می‌تواند اگر چنین ترتیبی را لازم ببیند به‌اعضا توصیه نماید که ورود مواد روانگردان خاصی را از کشور یا منطقه مورد نظر یا صدور آنها را به آنجا یا هر دو مورد را (‌صدور و ورود) برای مدتی‌معین یا تا زمانی که هیأت در مورد وضعیت آن کشور یا منطقه مجاب گردد، متوقف نمایند. کشور مورد نظر میتواند موضوع را به شورا ارجاع کند.

۳ - هیأت حق خواهد داشت گزارشی را درباره هر موضوعی که به موجب مقررات این ماده به آن می‌پردازد، منتشر سازد و آن را به شورا بفرستد تا شورا ‌آن را برای کلیه اعضا ارسال کند. اگر هیأت تصمیمی را که به موجب این ماده اتخاذ شده و یا هرگونه اطلاعات مربوط به این تصمیم را در گزارش مذکور‌انتشار دهد، نظریه دولت مورد نظر را نیز درصورتی که دولت مزبور تقاضا کند در آن گزارش منتشر خواهد ساخت.

۴ - اگر در مواردی که تصمیم هیأت که به موجب این ماده انتشار یافته به اتفاق آراء گرفته نشده باشد، نظرات اقلیت هم بیان خواهد شد.

۵ - در جلساتی از هیأت که به موجب این ماده، موضوعی مورد رسیدگی قرار می‌گیرد، از کشوری که بطور مستقیم در آن موضوع ذینفع باشد برای ‌حضور در جلسه دعوت خواهد شد.

۶ - تصمیمات هیأت به موجب این ماده با اکثریت دو سوم کل اعضا هیأت، اتخاذ خواهد شد.

۷ - هرگاه هیأت دلیلی داشته باشد برای اعتقاد به اینکه هدفهای این کنوانسیون در نتیجه تصمیمی که عضوی به موجب بند (۷) ماده (۲) گرفته بطور‌جدی به خطر افتاده است، مفاد بندهای فوق نیز اعمال خواهد شد.