ماده ۹ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون مواد روانگردان

نسخه‌های پزشکی:

۱ - اعضا مقرر خواهند نمود که تهیه یا توزیع مواد مندرج در فهرستهای شماره (۲)، (۳) و (۴) برای مصرف افراد فقط طبق نسخه پزشکی انجام گردد،‌مگر درمواردی که افراد در اجرای وظایف درمانی یا علمی مجاز بتوانند چنین موادی را بطور قانونی دریافت، مصرف یا توزیع کنند یا بکار برند.

۲ - اعضا بمنظور حصول اطمینان از اینکه نسخه‌هایی که برای مواد مندرج فهرست‌های شماره (۲)، (۳) و (۴) صادر می‌شود طبق موازین صحیح ‌پزشکی و با رعایت مقررات مزبور به ویژه از نظر تعداد دفعاتی که نسخه باید تکرار شود و مدت اعتبار آنها می‌باشد به‌گونه‌ای که رفاه و بهداشت عمومی‌حفظ خواهد شد، اقداماتی را اتخاذ خواهند کرد

۳ - هر عضو با وجود بند (۱) می‌تواند در صورتی که بنظر او شرایط محلی ایجاب کند و تحت شرایط مزبور از جمله نگاهداری سوابق به گونه‌ای که‌ممکن است معین کند، به داروسازان و یا دیگر توزیع‌ کنندگان جزء دارای مجوز که از طرف مقامات مسؤول بهداشت عمومی کشور یا منطقه‌ای از کشور‌تعیین شده باشند، اجازه دهد که در موارد استثنایی به تشخیص خود و بدون نسخه برای مقاصد پزشکی، مواد مندرج در فهرست‌های شماره (۳) و (۴)‌را به مقدار کم تا حدودی که اعضا تعیین خواهند کرد در اختیار افراد قرار دهند.